ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΑΛΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΣ ΠΟΣΟΣΤΑ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ

      Για όσους ενδιαφέρονται για τα ποσοστά στην ελληνική κοινωνία σιγά – σιγά ας απεξαρτηθούν από αυτά που αναφέρονται σε προτιμήσεις κομμάτων. Όχι μόνο γιατί σε λίγο τα πολιτικά κόμματα δεν θα έχουν και πολύ σχέση με αυτά που μέχρι σήμερα γνωρίσαμε. Αλλά γιατί η πραγματική σύγκρουση που υπάρχει σήμερα προκύπτει μέσα από άλλου είδους ποσοστά που εντελώς αυθαίρετα και αντιεπιστημονικά τα προσδιορίζω:

      1)το 30% των πολιτών έχουν συνειδητοποιήσει πλήρως ότι αυτή η χώρα με τη μορφή που έχει και αυτή η κοινωνία με τις αρχές που σήμερα τη διέπουν, δεν πάει άλλο. Είναι αποφασισμένοι να κάνουν κάθε προσπάθεια και κάθε θυσία προκειμένου επιτέλους να ζήσουν ως αξιοπρεπείς πολίτες σε μια αξιοπρεπή χώρα.
      2)Το 3% είναι προνομιούχοι οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά που δεν θέλουν να αλλάξει απολύτως τίποτα αφού επί δεκαετίες, αν όχι εκατονταετίες, οι ίδιοι και οι πρόγονοί τους, φρόντισαν να απολαμβάνουν τα πάντα σε αυτή τη χώρα. Χρήματα, δόξα, φήμη, σεβασμό ή και τον φόβο των απλών ανθρώπων να τους κοιτάξουν στα μάτια. Ακόμη και να πτωχεύσει η χώρα και να φέρουν πίσω τα μύριά τους δεν είναι βέβαιοι ότι στην Νέα Ελλάδα θα μπορούν να κάνουν τις δουλειές τους.
       3)Το 17% που είναι ψευτοπρονομιούχοι. Είναι αυτοί που επί δεκαετίες επένδυσαν στο παλαιοκομματικό πολιτικό σύστημα, το υπηρέτησαν και σαν αντάλαγμα της πολιτικής, συνδικαλιστικής ή προσωπικής τους αφοσίωσης, πήραν την προνομιακή θέση στις ΔΕΚΟ, στη Βουλή, στα υπουργεία ή ακόμη χειρότερα σε θέσεις φαντάσματα στις οποίες δεν τους είδε ποτέ κανείς αλλά η μισθοδοσία καταβαλόταν και αναλαμβανόταν συστηματικά κάθε μήνα. Άλλοι που υπηρέτησαν την παραοικονομία κλέβοντας φόρους, δασμούς, κάνοντας παράνομα φροντιστήρια, κλέβοντας εργοτάξια του δημοσίου, κάνοντας τους συμβούλους των υπουργών στις περιόδους που το κόμμα τους κυβερνούσε και τους συμβούλους των αφεντικών των πολιτικών που υπηρετούσαν στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, την εποχή που το κόμμα τους βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Κι αυτοί δεν θέλουν ν'αλλάξει τίποτα γιατί τζάμπα χτίζαν, έγλυφαν και έσκυβαν τόσα χρόνια;
     4)το 50% των ανθρώπων που δεν θέλουν να ξέρουν πολλά. Γιατί τους φοβίζουν οι αλλαγές. Γιατί τρομοκρατούνται από την κινδυνολογία. Γιατί “δεν είναι δουλειά τους”. Γιατί δεν θέλουν να χάσουν όσα έχουν. Γιατί έτσι έμαθαν από την οικογένειά τους. Γιατί ας ψηφίσουμε αυτόν που μας δίνει περισσότερα από αυτόν που μας λέει αυτό που δεν θέλουμε να παραδεχθούμε. Γιατί η Ελλάδα είναι ήλιος, τσίπουρο, φραπέ, γήπεδο και γκόμενες. Γιατί όλοι είναι μαλάκες. Γιατί, γιατί, γιατί.

   Έχουμε λοιπόν και λέμε:
   Το 2) + 3) μας κάνει (3+17) 20 % που έχουν κάθε λόγο να μην αλλάξει τίποτα. Αυτοί είναι Παλιά Ελλάδα. Είναι μόνο το 20%. Δεν έχουν βεβαίως καμιά ελπίδα να εκφράσουν δημοκρατικά, ελεύθερα και πλειοψηφικά τους Έλληνες. Γι'αυτό προσπαθούν να τους ποδηγετήσουν. Προσπαθούν να παρουσιάσουν και ενίοτε το πετυχαίνουν, ότι το 4) είναι μαζί τους και με αυτόν τον τρόπο να νομιμοποιούν την ολιγαρχία τους.

    Το 1) που έχει 30 % μπορεί να πείσει το 4) ότι έχουν κάθε λόγο και συμφέρον να υποστηρίξουν τις αλλαγές στη χώρα και να μπορούν με απόλυτα δημοκρατικό και ελεύθερο τρόπο να εκφράσουν με συντριπτικό ποσοστό τη Νέα Ελλάδα. Αυτό είναι το εθνικό, κοινωνικό, πολιτικό και προσωπικό χρέος των ανθρώπων που δεν φοβούνται τη σύγκριση με τους ευρωπαίους γιατί έχουν γνώση και ικανότητες τουλάχιστον όσο και αυτοί. Που δεν θα αφήσουν να οδηγηθούμε στη Νέα Ελλάδα ούτε μέσα από τον ξεπεσμό της πτώχευσης ούτε μέσα από τον εξαναγκασμό των δανειστών. Κάθε ένας σε έναν καθημερινό αγώνα έκθεσης και θαρραλέας διεκδίκησης του σωστού και του δίκαιου. Την ώρα αυτή που ο λαϊκισμός έπιασε κόκκινο στις πρόσφατες εκλογές και συνεχίζει να καθημερινά να σβήνει τις λίγες ελπίδες της χώρας και να ευνουχίζει ότι και όποιον εκφράζει την κοινή λογική της αυτοσυντήρησης της ελληνικής κοινωνίας και της πατρίδας μας. Ας μην χάνουμε χρόνο ψάχνοντας τον ηγέτη. Ας μην ξοδεύουμε δυνάμεις κοιτάζοντας τους παραπαίοντες πολιτικούς μας φορείς. Ας δουλέψουμε ατομικά και καθένας στη βάση του και αυτή η ενέργεια θα δημιουργήσει τη νέα συλλογικότητα που έχουμε όλοι ανάγκη. Από αύριο το πρωί. ... Όποιος αντέχει από σήμερα το βράδυ ....

ΠΡΟΣ

κ.ΠΑΥΛΟ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟ

ΕΚΔΟΤΗ-ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ “Η ΤΟΛΜΗ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ”

ΞΑΝΘΗ

       Κύριε Διευθυντά

      Διάβασα στο φύλλο της εφημερίδας σας της 25-7-2012 ανυπόγραφο σχόλιο της στήλης “ΚΑΡΦΩΜΑΤΑ”, το οποίο σχολιάζει την εκφρασθείσα θέση μου, μέσω του προσωπικού μου blog, για την ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών. Καταρχήν θα ήθελα να ξεκινήσω από το επίλογο του σχολίου, ότι σας εξοργίζει το ότι “κάποιοι δεν σας περνάνε για ανθρώπους, θεωρούν ότι δεν ξέρετε, δεν καταλαβαίνετε και κυρίως δεν τρώτε κουτόχορτο”. Η συγκεκριμένη φράση όσο κι αν έρχεται ως γενικότερη επωδός, προφανώς σχετίζεται και με το πρόσωπό μου και την εκφρασθείσα από εμένα συγκεκριμένη άποψη. Προσωπικά δεν σας έχω κατατάξει (τους όποιους γράφοντες το σχόλιο) στους “μη ανθρώπους” γιατί απλούστατα δεν μπορώ να φανταστώ πως είναι κάποιος “μη άνθρωπος”. Ειλικρινά πιστεύω ότι θα ήταν σημαντικό μέσα από το σχόλιο να γράψετε “αυτό που ξέρετε” και “καταλαβαίνετε” γιατί μόνο τότε θα μπορούσε το συγκεκριμένο σχόλιο να προσφέρει κάτι θετικό. Τώρα για την διατροφική προτίμηση στο κουτόχορτο δεν μπορώ να εκφέρω άποψη γιατί δεν είμαι ειδικός.

      Επί της ουσίας. Προφανώς η έλλειψη ορθολογιστικής πολιτικής προσέγγισης που επικρατεί στην πατρίδα μας αυτή την εποχή, σας συμπαρασύρει στον “αθηναϊκής αντίληψης” συρμό, ότι ένας υπουργός όταν εκφράζει άποψη ή και διαφωνεί βγαίνει να το δηλώσει στο κεντρικό δελτίο του MEGA των 8.00. Ούτε καν σας περνά από το μυαλό ότι οφείλει να το κάνει στα πλαίσια του υπουργικού συμβουλίου, το συλλογικό θεσμικό όργανο στο οποίο συμμετέχει. Και βέβαια αν η άποψη αυτή και η ενδεχόμενη διαφωνία δεν έχει προσωπικά χαρακτηριστικά συγκρουσιακού χαρακτήρα δεν “διαρρέει” στο ρεπορτάζ του αθηναϊκού τύπου. Για την ιστορία ευτυχώς τα πρακτικά του υπουργικού συμβουλίου, έστω και αν προσωρινά τυγχάνουν απόρρητα, αποτελούν απόδειξη συνέπειας για τον καθένα που συμμετείχε.

     Και έρχομαι στο κύριο κοινότυπο και λαϊκίστικο ερώτημα του σχολίου. Γιατί τώρα που δεν είσαι τίποτα και όχι πριν που ήσουν υπουργός; Δυστυχώς εδώ αποδεικνύεται ότι ο συγγραφεύς του σχολίου πάσχει και από στοιχειώδη άγνοια πολιτικής πραγματικότητας. Γιατί απλούστατα τώρα κρίνεται το εαν οι Τράπεζες, ανάλογα με τον τρόπο και τους όρους επανακεφαλαιοποίησης, θα μείνουν στα χέρια των σημερινών τραπεζιτών ή θα επιλεγεί ο έλεγχος του Δημοσίου και η επανιδιωτικοποίησή τους, ώστε να προκύψει το κοινωνικό μέρισμα.

     Τέλος να θέσω και εγώ ένα ερώτημα. Με βάση όλα τα παραπάνω και τον ξεκάθαρο προσανατολισμό του σχολίου διερωτώμαι τι ήταν αυτό που σας ενόχλησε. Το ότι προσπάθησα να εντοπίσω, σε όσους μου κάνουν την τιμή να διαβάζουν τις απόψεις μου στο blog μου, ότι τώρα είναι η ώρα που “κληρώνει” για τις Τράπεζες και τους τραπεζίτες ή ότι “δεν δικαιούμαι να ομιλώ” ακόμη και μέσω του προσωπικού μου blog;

Σωκράτης Ξυνίδης

Δικηγόρος Ξάνθης

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ
Για να μην ξεχνιόμαστε με όλη αυτή την θολή παραφιλολογία που επικρατεί σήμερα στα ΜΜΕ και στους κυβερνητικούς παράγοντες. Πρέπει η κυβέρνηση να ενημερώσει τον ελληνικό λαό για το τι έχει σκοπό να κάνει με την επανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών. Θα τηρήσει την πολιτική -και κυρίως ηθική- δέσμευση του πολιτικού συστήματος για έλεγχο του δημοσίου στις Τράπεζες μετά την ανακεφαλαιοποίησή τους ή οι Τράπεζες θα παραμείνουν στους σημερινούς τραπεζίτες χωρίς καν να βάλουν το χέρι στην τσέπη και αφού πάρουν εγγυήσεις και ρευστό;
Δεν ξέρω τι είναι πλέον χειρότερο. Να φέρουν οι τραπεζίτες τα χρήματα από το εξωτερικό και να αγοράσουν την μετά την πτώχευση Ελλάδα ή να μην πτωχεύσει η χώρα αλλά να θριαμβεύσουν και πάλι αυτοί που την καταδυνάστευσαν τόσα χρόνια παραμένοντας στα ακλόνητα κάστρα τους; Έλεγχος του Δημοσίου στις Τράπεζες που θα κάνουν χρήση των ωφελημάτων και επανιδιωτικοποίησή τους για να προκύψει κοινωνικό μέρισμα είναι η μόνη κατεύθυνση που ανταποκρίνεται σ'αυτά που δηλώνουν τα πολιτικά πρόσωπα: ότι σέβονται και αναγνωρίζουν τις θυσίες του ελληνικού λαού.  

Αν αυτό που λέει το Bloomberg αληθεύει, εμείς γιατί να συνεχίσουμε να αγοράζουμε τα προϊόντα τους;

Στις 2/6/2012 αναρτήθηκε στην ηλεκτρονική έκδοση του Βloomberg (http://www.bloomberg.com/news/2012-06-02/heineken-moved-excess-cash-from-greece-financieele-dagblad-says.html) από τον Maud van Gaal η είδηση με τίτλο «Heineken Moved Excess Cash From Greece, Financieele Dagblad Says» Το κείμενο της δημοσίευσης αναλυτικά έχει ως εξής: 

«Heineken NV (HEIA) moved excess cash from Greece as a preparation for a possible exit of the country from the euro, Het Financieele Dagblad reported today, citing an unidentified spokesman. Heineken transfers the money from euros into U.S. dollars or pounds when possible, the Dutch newspaper reported. The brewer expects Greece to remain within the euro area and is still investing in the country, the spokesman is cited as saying». 

Τα στοιχεία του δημοσιογράφου και του υπεύθυνου έκδοσης δίνονται παρακάτω: 

To contact the reporter on this story: 

Maud van Gaal in Amsterdam at mvangaal@bloomberg.net. 

To contact the editor responsible for this story: 

Frank Connelly at fconnelly@bloomberg.net. 

Η παραπάνω είδηση αναπαράχθηκε και από άλλες διεθνείς ιστοσελίδες όπως: 

http://tdfconsultants.wordpress.com/2012/06/02/heineken-moved-excess-cash-from-greece-financieele-dagblad-says-bloomberg/ 

http://www.scoop.it/t/parlez-vous-business/p/1884924021/heineken-moved-excess-cash-from-greece-financieele-dagblad-says-bloomberg 

Το Bloomberg είναι μεγάλο και σημαντικό οικονομικό – ενημερωτικό μέσο που διασταυρώνει τις ειδήσεις του. Άλλωστε δεν φαίνεται στο διαδίκτυο να διαψεύστηκε το περιεχόμενο από την εταιρεία στη οποία αναφέρεται. Το τελευταίο διάστημα ευρέως διαδίδεται ότι πολλοί πολυεθνικοί όμιλοι το καθημερινό ταμείο τους το βγάζουν κατευθείαν, υπό μορφή δήθεν δανεισμού, είτε σε μητρικές είτε σε θυγατρικές εταιρείες τους στο εξωτερικό. Εντυπωσιακό είναι βέβαια ότι για πρώτη φορά έχουμε δημόσια παραδοχή της τακτικής αυτής. Ο «δανεισμός» αυτός είναι νομότυπος αλλά ως εικονικός πλήρως παράνομος. Η Ελληνική Πολιτεία έχει τα μέσα να εντοπίσει το ποιες πολυεθνικές και σε ποια έκταση το έκαναν ή το κάνουν καθημερινά. Υπουργείο Οικονομικών, ενική Γραμματεία Εμπορίου του Υπουργείου Ανάπτυξης και ΣΔΟΕ, εύκολα θα εντοπίσουν τα στοιχεία. Μέχρι να το κάνουν όμως εμείς θα συνεχίσουμε να αγοράζουμε τα προϊόντα τους; Με τη συνδρομή της Πολιτείας μπορούμε να ξέρουμε και τις πολυεθνικές εταιρείες που ακολουθούν αυτή την τακτική. Οι Έλληνες ας χτυπήσουμε αυτούς που χτυπούν, με τόσο προκλητικό και ανήθικο οικονομικά και επιχειρηματικά τρόπο, την Ελλάδα.

Οι νόμοι ψηφίζονται αλλά κάποιοι συνεχίζουν τα ίδια

Από 1ης Ιουλίου είναι γνωστό ότι με Νόμο του Υπουργείου Ανάπτυξης καταργείται η υποχρέωση δημοσίευσης των ισολογισμών των εταιρειών στις εφημερίδες και αντικαθίσταται με ανάλογη υποχρέωση ανάρτησής τους σε ιστοσελίδα των εταιρειών στο διαδίκτυο. Από όλον τον επιχειρηματικό κόσμο αλλά και τους διεθνείς αναπτυξιακούς οργανισμούς θεωρήθηκε ότι η καταργηθείσα δημοσίευση προσέθετε αντιαναπτυξιακό οικονομικό και διοικητικό κόστος και η νομοθετική παρέμβαση έγινε ενθουσιωδώς αποδεκτή. Το μέχρι τώρα καθεστώς υποχρέωνε τις εταιρείες να δημοσιεύουν τους ισολογισμούς τους, μεταξύ των άλλων, και σε μια τοπική εφημερίδα. Με Κοινή Υπουργική Απόφαση συντάσσεται ο κατάλογος των εντύπων τα οποία έχουν τις τυπικές προϋποθέσεις. 

Τις μέρες αυτές παρατήρησα ότι η ΣΕΚΑΠ ΑΕ και η θυγατρική της BIOS δημοσίευσαν τους ισολογισμούς τους στο σύνολο του τοπικού τύπου και μάλιστα και σε έντυπα που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις του Νόμου και δεν περιλαμβάνονται στην Κοινή Υπουργική Απόφαση. Να φανταστώ ότι η ΣΕΚΑΠ και η θυγατρική της έχουν ξεπεράσει πλήρως τα οικονομικά τους προβλήματα. Δεδομένου ότι η κάθε δημοσίευση των δύο εταιρειών είναι 1.500 ευρώ και τα τοπικά έντυπα είναι 9, το κοστούμι των δημοσιεύσεων ανέρχεται σε 13.500 ευρώ. Οι μέτοχοι (ΑΤΕ – ΣΕΚΕ - Σωματείο συνταξιούχων-εργαζομένων) εγκρίνουν τέτοια σπατάλη; Επί πόσα χρόνια επαναλαμβάνεται η σπατάλη αυτή προκειμένου κάποιοι να κάνουν δημόσιες σχέσεις; Ακόμη και σήμερα; στην πλέον κρίσιμη περίοδο της εταιρείας; 

Κάποιοι σ’αυτή τη χώρα δεν θα βάλουν ποτέ μυαλό.

Στον εισαγγελέα η Lidl για αισχροκέρδεια

Ο εποπτεύων του Οικονομικού Εγκλήματος, αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Νίκος Παντελής με παραγγελία του ζητεί να διαταχθεί κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση προκειμένου να διαπιστωθεί εάν έχει διαπραχθεί το αδίκημα της αισχροκέρδειας από τους νόμιμους υπευθύνους της εν λόγω εταιρείας. Η παραγγελία του κ. Παντελή απευθύνεται στην Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας αλλά ζητείται και η συνδρομή της οικονομικής αστυνομίας. 

Αφορμή για την παρέμβαση της δικαιοσύνης αποτέλεσαν οι διαπιστώσεις του Αναπληρωτή υφυπουργού Ανάπτυξης Σωκράτη Ξυνίδη ο οποίος με αναφορά του προς την εισαγγελία του Αρείου Πάγου «κατήγγειλε» συγκεκριμένα προϊόντα της αλυσίδας Lidl ότι πωλούνται ακριβότερα στην Ελλάδα απ΄ότι ότι σε άλλες χώρες του εξωτερικού. 

Ειδικότερα, σύμφωνα με την αναφορά του κ. Ξυνίδη, 51 από 70 προϊόντα που διακινούνται αποκλειστικά από τη Lidl στη χώρα μας πωλούνται σε υψηλότερες τιμές από εκείνες που διατίθενται τα ίδια σε Γερμάνια, Γαλλία, Ιταλία και Βουλγαρία. Υπενθυμίζεται ότι πριν από μερικές ημέρες ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Παντελής με ανάλογη παραγγελία, είχε διατάξει έρευνα για φαινόμενα αισχροκέρδειας σε βάρος καταναλωτών από άλλα τέσσερα γνωστά σουπερ μάρκετ σχετικά με την πώληση συσκευασμένου ρυζιού σε τιμές έως και 47% ακριβότερα.

Πηγή: newsbomb.gr

Δελτίο Τύπου Γ. Γ. Εμπορίου

Κατά τις ημέρες του Πάσχα, η αλυσίδα σούπερ μάρκετ Carrefour, διαφήμιζε έντονα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης την πώληση, σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές, αρνιού προς 5,99 ευρώ και κατσικιού προς 6,99 ευρώ το κιλό. Παράλληλα, και ανεξάρτητα από την ευρύτερη καμπάνια, η ίδια εταιρεία διέθεσε το Σάββατο 8 Απριλίου μέσω της εφημερίδας ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ εκπτωτικό κουπόνι 15 ευρώ για την αγορά αμνοεριφίου, ή 7 Ευρώ για την αγορά μισού αμνοεριφίου. 

Τις τελευταίες μέρες των γιορτών καταγγέλθηκε ότι πολλές εταιρείες σούπερ μάρκετ, μεταξύ αυτών και η Carrefour, δεν είχαν να διαθέσουν τα αντίστοιχα προϊόντα καθώς αυτά είχαν εξαντληθεί. Ερευνήσαμε τις αγορές-πωλήσεις αμνοεριφίων συγκριτικά με το 2011. Από την έρευνα προκύπτει ότι ενώ όλες οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ, προέβησαν σε αγορά περισσότερων ποσοτήτων για το 2012 (σε σχέση με το 2011), γεγονός που συνάδει και με τις διαφημιστικές τους καμπάνιες, ειδικά η εταιρεία Carrefour αγόρασε λιγότερες ποσότητες από την περασμένη χρονιά, τη στιγμή που είχε μία από τις πιο έντονες καμπάνιες επικοινωνίας με το καταναλωτικό κοινό. 

Οι υποβληθείσες καταγγελίες και τα στοιχεία που συλλέξαμε τα διαβιβάσαμε στην αρμόδια Γενική Γραμματεία Καταναλωτή για να ερευνήσει ενδεχόμενη αθέμιτη εμπορική πρακτική εκ μέρους της εταιρείας Carrefour με σκοπό την προσέλκυση πελατείας στα καταστήματά της και την παραπλάνηση του καταναλωτή ότι σε αυτά θα εύρισκε φθηνά αμνοερίφια, ενώ δεν είχε κάνει τις ανάλογες, με τη διαφημιστική της καμπάνια, προμήθειες. Δημοσιοποιούμε τα συγκεντρωτικά στοιχεία αγορών-πωλήσεων αμνοεριφίων στα σούπερ μάρκετ τα έτη 2011 και 2012. 

Αθήνα 14-5-2012 

Ο Αναπληρωτής Υπουργός 

Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας 

Σωκράτης Ξυνίδης

Δελτίο Τύπου σχετικά με τα προγράμματα εδαφικής συνεργασίας

Το Σεπτέμβριο του 2010 η κατάσταση αναφορικά με τα Προγράμματα Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας (πρώην Interreg) είχε ως εξής: 

• Η απορροφητικότητα ήταν μηδέν 

• Η ενεργοποίηση όλων των Προγραμμάτων ήταν μηδέν 

• Δεν είχε ενταχθεί κανένα έργο σε κανένα Πρόγραμμα 

• Είχαν δημοσιευθεί μόνο 4 Προσκλήσεις και μόνο σε 1 από αυτές είχε ξεκινήσει η αξιολόγηση των κατατεθειμένων προτάσεων 

• Είχε συσταθεί μόνο 1 (από τις 5) Κοινές Τεχνικές Γραμματείες (ΚΤΓ) 

• Είχε συσταθεί μόνο 1 (από τις 5) Επιτροπές Καθοδήγησης/ Αξιολόγησης Έργων 

• Εκκρεμούσε η κατάθεση στην ΕΕ (και έγκριση από αυτή) των Συστημάτων Διαχείρισης και Ελέγχου για 2 από τα Προγράμματα 

• Εκκρεμούσε το κλείσιμο των Προγραμμάτων της προηγούμενης διαχειριστικής περιόδου (2000-2007) 

Σήμερα, η κατάσταση των Προγραμμάτων είναι ως εξής: 

• Έχουν πιστοποιηθεί δαπάνες ύψους 25,3 εκ. € περίπου (ΟΠΣ) 

• Έχει ενεργοποιηθεί το 67,7% του συνόλου των Προγραμμάτων (με βάση τα ενταγμένα έργα). Αν συνυπολογιστούν και οι 2 Προσκλήσεις που είναι ανοιχτές αυτή τη στιγμή, τότε το ποσοστό ενεργοποίησης γίνεται 80,2% 

• Έχουν ενταχθεί 224 έργα 

• Έχουν δημοσιευθεί 11 Προσκλήσεις (οι 2 είναι ανοιχτές τώρα) 

• Έχουν συσταθεί οι 4 Κοινές Τεχνικές Γραμματείες, ενώ ολοκληρώνεται η σύσταση και της τελευταίας Κοινής Τεχνικής Γραμματείας (για το Ελλάδα – Αλβανία) 

• Έχει συσταθεί το σύνολο των Επιτροπών Καθοδήγησης/ Αξιολόγησης Έργων 

• Ενεργοποιήθηκε το Πρόγραμμα Ελλάδα – Ιταλία το οποίο ήταν παγωμένο από το 2009 

• Μετά από συναντήσεις με τους Περιφερειάρχες των επιλέξιμων περιοχών, ολοκληρώνονται οι διαδικασίες και πρόκειται να δημοσιευθούν άμεσα Προσκλήσεις για Στρατηγικά Έργα για τα 4 Προγράμματα (εκτός από το Πρόγραμμα Ελλάδα – ΠΓΔΜ). Αυτό γίνεται για πρώτη φορά και θα αποτελέσει και πιλοτικό για την επόμενη Προγραμματική Περίοδο 

• Έχουν εγκριθεί από την ΕΕ τα Συστήματα Διαχείρισης και Ελέγχου για το σύνολο των Προγραμμάτων 

• Ολοκληρώθηκε η διαδικασία κλεισίματος των Προγραμμάτων της προηγούμενης περιόδου με απορρόφηση πόρων 531,3 εκ. €. 

ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ δεν ασκήθηκε καμιά πολιτική παρέμβαση στην αξιολόγηση και την έγκριση των προτεινόμενων έργων. 

Ενδεικτικά κάποια από τα προαναφερόμενα, φαίνονται στον ακόλουθο Πίνακα και στο αντίστοιχο διάγραμμα: 

	ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2010	ΜΑΪΟΣ 2012
ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ (ΑΡΙΘΜΟΣ)	4	11
ΕΝΤΑΓΜΕΝΑ ΕΡΓΑ (ΑΡΙΘΜΟΣ)	0	224
ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ (ΠΟΣΟΣΤΟ)	0	67,7
ΣΥΣΤΑΘΕΙΣΕΣ ΚΤΓ	1	4
ΣΥΣΤΑΘΕΙΣΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗΣ/ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ	1	5

Η αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων την περίοδο αυτή αποτελεί ύψιστη εθνική προτεραιότητα. Η εργατικότητα και η αποτελεσματικότητα που επέδειξαν τα στελέχη και οι υπάλληλοι της ειδικής υπηρεσίας των Προγραμμάτων Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας (πρώην Interreg) αξίζει προσοχής και επιδοκιμασίας. 

Αθήνα 14-5-2012 

Ο Αναπληρωτής Υπουργός 

Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας

Σωκράτης Ξυνίδης

Δελτίο Τύπου Γ. Γ. Εμπορίου

Από τις 11-4-2012 τέθηκε σε ισχύ ο νέος νόμος περί σημάτων (άρ. 121 – 183 Ν.4072/2012 Α’ 86). Το νέο πλαίσιο, θα αρχίσει να εφαρμόζεται από τις 11-10-2012. Έπειτα από πολλές δεκαετίες η χώρα αποκτά ένα πλήρως αναμορφωμένο νομικό πλαίσιο, εναρμονισμένο με τις σύγχρονες τάσεις στις διαδικασίες απονομής σήματος, τις οποίες επεξεργάστηκαν σειρά έγκριτων νομικών (ακαδημαϊκών, διοικητικών και δικηγόρων). Με το νέο νόμο επιταχύνεται εντυπωσιακά η διαδικασία έγκρισης του σήματος, μειώνεται το συνολικό κόστος των επιχειρήσεων για την απόκτηση εμπορικού σήματος και περιορίζεται η γραφειοκρατία με την υποβολή της σχετικής δήλωσης με ηλεκτρονικά μέσα. Η χρήση των νέων ρυθμίσεων διασφαλίζει στις επιχειρήσεις τα άυλα περιουσιακά τους δικαιώματα μέσω της διασφάλισης του δικαιώματος επί του σήματος. 

Συγκεκριμένα: 

1. Επιταχύνεται η διαδικασία καταχώρισης σήματος με την εισαγωγή του θεσμού του εξεταστή (μονομελούς οργάνου), για όσα σήματα δεν παρουσιάζουν απαράδεκτο και εισάγονται προθεσμίες για την έκδοση της σχετικής απόφασης, αντί της χρονοβόρας μέχρι σήμερα διαδικασίας εξέτασης από την Διοικητική Επιτροπή Σημάτων. 

2. Η Διοικητική Επιτροπή Σημάτων αναβαθμίζεται ως προς το αντικείμενο αλλά και τη σύνθεσή της καθώς αναλαμβάνει την εξέταση των ένδικων μέσων κατά των απορριπτικών αποφάσεων των εξεταστών. 

3. Εισάγεται η δυνατότητα ηλεκτρονικής υποβολής της δήλωσης καταχώρισης σήματος και τήρησης του βιβλίου σημάτων 

4. Καταργείται η υποχρεωτική παράσταση δικηγόρου κατά την κατάθεση της δήλωσης σήματος και διατηρείται σε περίπτωση άσκησης ή απόκρουσης ενδίκου μέσου ενώπιον της ΔΕΣ 

5. Μειώνεται το ύψος των υφισταμένων σήμερα τελών. Μια σημαντική μεταρρύθμιση που αφορά την επιχειρηματικότητα αλλά και τον ρυθμιστικό ρόλο του κράτους γίνεται πραγματικότητα και βελτιώνει την θέση στην ανταγωνιστικότητα και τη διεθνή εικόνα της χώρας μας. 

Αθήνα 11-5-2012 

Ο Αναπληρωτής Υπουργός 

Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας

Σωκράτης Ξυνίδης

Χρηματοδότηση του επενδυτικού σχεδίου της ΣΕΚΑΠ

Εγκρίθηκε η χρηματοδότηση του επενδυτικού σχεδίου της ΣΕΚΑΠ ΑΕ. σε συνεδρίαση γνωμοδοτικής επιτροπής του Υπουργείου Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας. Το επενδυτικό σχέδιο της ΣΕΚΑΠ ΑΕ βρίσκόταν σε εκκρεμότητα από το 2007 και η χρηματοδότηση του κατέστη εφικτή μετά από σχετική νομοθετική ρύθμιση του Υπουργείου Οικονομικών.

Θεσμοθέτηση Γεωθερμικών Επιχειρηματικών Πάρκων

Με τον 3982/2011 το Υπουργείο Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας θεσμοθέτησε τη λειτουργία των επιχειρηματικών πάρκων αποσκοπώντας στην προσέλκυση νέων επενδυτικών σχεδίων και τη διεύρυνση του ενδιαφέροντος νέων φορέων, κυρίως από την ιδιωτική πρωτοβουλία, για την ανάπτυξη Επιχειρηματικών Πάρκων (ΕΠ), αφετέρου δε στη βελτίωση των επιχειρηματικών υποδομών, σε συνδυασμό με τη μείωση της γραφειοκρατίας και την εξυγίανση υφιστάμενων βιομηχανικών συγκεντρώσεων. Στην ίδια κατεύθυνση και στα πλαίσια της διευκόλυνσης των διαδικασιών ένταξης στο ευνοϊκό περιβάλλον των ΕΠ, δραστηριοτήτων του πρωτογενή τομέα, με διάταξη στον 4072/2012 (Άρθρο 228), εντάσσονται δραστηριότητες αγροτοκτηνοτροφίας, ιδίως μέσω θερμοκηπιακών καλλιεργειών, καθώς και υποστηρικτικές ή υποβοηθητικές της λειτουργίας τους, όταν τα παραγόμενα προϊόντα τυγχάνουν επεξεργασίας εντός του ΕΠ. 

Στην κατεύθυνση αυτή με υπουργική απόφαση του Αν. Υπουργού Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, Σ. Ξυνίδη θεσμοθετήθηκε μια νέα μορφή ΕΠ, το Γεωθερμικό Επιχειρηματικό Πάρκο (ΓΕΠ). Τα ΓΕΠ θα λειτουργήσουν στο πλαίσιο που διέπει τη λειτουργία των ήδη θεσμοθετημένων Επιχειρηματικά Πάρκα Ενδιάμεσου Βαθμού Οργάνωσης (ΕΠΕΒΟ). Με τον τρόπο αυτό το ΥΠΑΑΝ συγκροτεί το πλαίσιο για την ανάπτυξη οργανωμένων δομών αξιοποίησης των γεωθερμικών πεδίων της χώρας στον πρωτογενή τομέα με τη συγκρότηση χωροταξικά οργανωμένων ζωνών για την φιλοξενία καθετοποιημένων αγροτοβιομηχανικών δράσεων. Η συγκρότηση των ΓΕΠ αποσκοπεί στην συγκέντρωση επιχειρηματικών δράσεων στον πρωτογενή τομέα με στόχο την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων που προκύπτουν από την εκμετάλλευση των γεωθερμικών πεδίων της χώρας προκειμένου να αναπτυχθούν σύγχρονες μεταποιητικές θερμοκηπιακές καλλιέργειες. Η χωροταξική οργάνωση των παραπάνω δράσεων στα ΓΕΠ επιτρέπει την επίτευξη οικονομιών κλίμακας για την επιχειρηματικότητα και ταυτόχρονα την βιώσιμη διαχείριση του γεωθερμικού δυναμικού. 

Η συγκρότηση των ΓΕΠ σε συνδυασμό με τις ασκούμενες πολιτικές του ΥΠΕΚΑ όπως η δυνατότητα κατάτμησης των γεωθερμικών πεδίων (Ν.4001/2011 άρθρο 180), την ΥΑ που καθορίζει τους όρους διανομής θερμικής ενέργειας για αγροτικές εκμεταλλεύσεις και τους διεθνείς διαγωνισμούς για την έρευνα και διαχείριση του μη ερευνημένου και βεβαιωμένου χώρου αλλά και το θεσμικό πλαίσιο του Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης για τη διαχείριση των ακινήτων του (Ν4061/2012) διαμορφώνουν ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο παρεμβάσεων στην κατεύθυνση της ουσιαστικής αξιοποίησης της γεωθερμίας στον πρωτογενή τομέα.

...και μετά τί;

Στις 25 Ιανουαρίου 2012 είχα εκφράσει στα social media το εξής: Διερωτώμαι αν ποτέ οι κ.κ. Σαρκοζί και Μέρκελ θα αντιληφθούν ότι στις Κάνες αποδόμησαν τον μοναδικό παράγοντα σταθεροποίησης της ελληνικής δημόσιας ζωής. Τώρα ας ψάξουν το καπάκι της χύτρας που σκάει. Νομίζω ότι σήμερα φαίνεται ρεαλιστική αυτή η «επιθετική» τοποθέτηση. Οι ξένες κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο και τα διεθνή μέσα ενημέρωσης «ανησυχούν» για το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών. Ας πρόσεχαν. 

Όταν διατύπωσα αυτή την άποψη είχα υπόψη μου τα εξής δεδομένα: 

α/ Την εικόνα ενός πολιτικού αρχηγού που το κόμμα του φαινόταν να παίρνει το πάνω χέρι στις πολιτικές εξελίξεις: τον Αντώνη Σαμαρά. Έναν πολιτικό αρχηγό που την ώρα που κρινόταν η παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη δεν κατάφερε να αντισταθεί στην πολιτική εμμονή του ότι το μνημόνιο και η συνταγή του ήταν ζήτημα διαπραγμάτευσης και όχι μοναδική δυνατότητα επιβίωσης της χώρας, ακόμη και με τα λάθη της τρόικας ή και της τότε ελληνικής κυβέρνησης. Η πολιτική αυτή εμμονή του τον οδήγησε στο αδιέξοδο και εν τέλει στον πολιτικό ζογκλερισμό της υπογραφής και προσυπογραφής πάντων των δεσμεύσεων απέναντι στην τρόικα. Ο ίδιος προφανώς θεωρεί ότι οι πολίτες δεν μπορούν να διαπιστώσουν την ασυνέπεια και τα αργά ταχυδακτυλουργικά του. 

Μια δεύτερη πολιτική εμμονή του ήταν το «εκλογές εδώ και τώρα» από το φθινόπωρο του 2011. Οδήγησε και αυτή στο αδιέξοδο για τη ΝΔ της «κυβέρνησης ειδικού σκοπού» που αναγκάστηκε να λειτουργήσει σχιζοφρενικά και σε διαρκές προεκλογικό κλίμα. Το εκλογές τέλη Γενάρη, έγινε εκλογές Φλεβάρη, εκλογές Απρίλη και (εκ των πραγμάτων και χωρίς ακόμη να έχει ολοκληρωθεί ο «ειδικός σκοπός») εκλογές Μάη. Ο ίδιος προφανώς θεωρεί ότι δεν μπορεί να αντιληφθεί ο μέσος πολίτης ότι θυσίασε το συμφέρον της χώρας, που ήταν μια απερίσπαστη κυβέρνηση Παπαδήμου για όσο χρόνο απαιτηθεί για τη σταθερότητα της πορείας της χώρας, μπρος στη βουλιμία του να κατευθύνει αυτός τις πολιτικές εξελίξεις. 

Η τρίτη πολιτική εμμονή του ήταν ο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ. Δεν μπορώ να ξέρω τι ιδιαιτερότητες μπορεί να έχει η από παλιά φιλική του σχέση με τον Παπανδρέου αλλά η φράση «έδιωξα τον Παπανδρέου και τώρα θα διώξω και το ΠΑΣΟΚ» ως προς το πρώτο πρόσωπο αναφοράς και το ρήμα που χρησιμοποιεί αποδεικνύει και πάλι εμμονή, την οποία προφανώς δεν έχει και πρόβλημα να την επιδείξει αν λάβουμε υπόψη μας το παραπάνω απόφθεγμα. Προφανώς θεωρεί ότι οι πολίτες δεν θυμούνται την προσπάθειά του το καλοκαίρι του 2011 να παρουσιάσει ότι δήθεν ο Παπανδρέου παραιτήθηκε ενώπιόν του, όταν ήδη ο ίδιος ο Παπανδρέου επαναλάμβανε πως «εάν θεωρείται ότι η παρουσία μου είναι το πρόβλημα στην προσπάθεια συγκρότησης μιας κυβέρνησης συνεργασίας τότε δεν έχω καμιά αναστολή από το να παραιτηθώ». 

Η τέταρτη πολιτική εμμονή του αφορά την μη συμμετοχή του σε κυβερνητικό σχήμα συνεργασίας. Έκανε ό,τι μπορούσε για να μην προκύψει η κυβέρνηση συνεργασίας, εφευρίσκοντας ακόμη και το σόφισμα της μη συμμετοχής κοινοβουλευτικών του στελεχών στην κυβέρνηση (με την παράλληλη πολιτική εμμονή του να μην είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα αξιωματική αντιπολίτευση) και να δηλώνει συνεχώς ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί ούτε με το ΠΑΣΟΚ ούτε με κανέναν άλλον μετά τις εκλογές. Προφανώς θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο θα εκβιάσει με ακυβερνησία σε οποιαδήποτε περίπτωση μη αυτοδυναμίας του. Θεωρεί ότι οι πολίτες δεν αντιλαμβάνονται ότι οδηγεί τη χώρα σε νέο αδιέξοδο με τη διενέργεια νέων εκλογών όπου και πάλι, εν τέλει, η λύση θα είναι (μετά τα σχετικά ταχυδακτυλουργικά) η αποδοχή μιας κυβέρνησης συνεργασίας. 

Η πέμπτη του πολιτική εμμονή αφορά στις δηλώσεις του για επαναλαμβανόμενες εκκλογές μέχρι την επίτευξη αυτοδυναμίας από τη ΝΔ. Το δήλωσε πρώτη φορά στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης και παρότι δέχθηκε κριτική συνεχίζει να επιμένει ακόμη και σήμερα. 

Προφανώς μπορούμε να εντοπίσουμε και άλλες πολιτικές εμμονές. Είναι δυνατόν να στηρίζεται η χώρα στην πλέον κρίσιμη περίοδο της σύγχρονης ιστορίας της σε έναν πολιτικό αρχηγό που διέπεται από τόσες; 

β/ Την τάση που είχε εδραιωθεί μέσα στο ΠΑΣΟΚ, να τελειώνουμε με τον Παπανδρέου εδώ και τώρα. Η αποσταθεροποίηση του είχε την πρώτη της σοβαρή κορύφωση τον Ιούνιο του 2011 και βρήκε την πλήρη της διέξοδο στην αποδόμηση μετά τις Κάννες και τη δήλωση περί δημοψηφίσματος. Αλήθεια όλοι αυτοί οι σημερινοί υπερπατριώτες (είναι της μόδας) ασχέτως κόμματος στο οποίο ανήκουν, γιατί δεν στήριξαν, όχι το περιεχόμενο της πρότασης, στο οποίο μπορούν βεβαίως να διαφωνούν, αλλά το δικαίωμα του Έλληνα πρωθυπουργού να απευθύνεται στο λαό της χώρας του και τον καταδίκασαν ως αποσταθεροποιητή της σχέσης με την Ευρώπη και τον διεθνή παράγοντα;. Δυστυχώς χρονικά όρια και διαδικαστικοί όροι τιθονταν επαναλαμβανόμενως προκειμένου ορισμένοι να είναι σίγουροι ότι η εποχή Παπανδρέου παρήλθε ανεπιστρεπτί. 

Ακόμη και όταν ο Παπανδρέου σε κοινή σύσκεψη του πολιτικού συμβουλίου, των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων και των υπουργών που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ έδειχνε πλήρως εξοικειωμένος με την πλήρη αποχώρηση, οι περισσότεροι κοίταζαν μη τυχόν και χαθεί η κληρονομιά. Η κατάσταση αυτή δημιούργησε μία ακόμη αποσταθεροποιητική παράμετρο για τη χώρα αλλάζοντας πλήρως το κέντρο βάρους και τις ισορροπίες μέσα σε ένα ούτως ή άλλως κλυδωνιζόμενο από τα επαχθή μέτρα κυβερνητικό κόμμα. Αποτέλεσμα η πλήρης αποδόμηση κάθε συνοχής της κοινοβουλευτικής ομάδας και στην ουσία η διάλυσή της. Στα αξιοσημείωτα βεβαίως ανήκει το γεγονός ότι όλοι εκείνοι οι βουλευτές που αποτελούσαν αστάθμητο παράγοντα στις δύσκολες ψηφοφορίες του 2010 και του 2011 έγιναν ξαφνικά μπετόν στις ψηφοφορίες του 2012 όπως επίσης και εκείνοι που έστω με πόνο ψυχής υπερψήφιζαν το 2010 και το 2011 καταψήφιζαν το2012! 

γ/ Μια αριστερά ανεύθυνη, λαϊκιστική, εξτρεμιστική στα λόγια και ανούσια στην πολιτική της λειτουργία. Μια αριστερά που πέρα από τις παραδοσιακές -δήθεν προοδευτικές- διαχρονικές αγκυλώσεις, έδειξε πρόθυμη να υιοθετήσει και να καλύψει πολιτικά συμπεριφορές ακραίες, αντιδημοκρατικές, αυταρχικές. Όλοι θυμόμαστε (πως είναι δυνατόν άραγε να το ξεχάσουμε) την αυτάρεσκη και συγχρόνως απειλητική δήλωση του κ. Τσίπρα στην ολομέλεια τη Βουλής «δεν θα τολμάτε να βγαίνετε στον δρόμο» ή το περίφημο «τσεκούρι και φωτιά στους προσκυνημένους» του κ. Καραθανασόπουλου από το ΚΚΕ. Όλως τυχαίως δυνάμεις και συνιστώσες της λεγόμενης ριζοσπαστικής αριστεράς συνυπήρξαν συγκοινωνοί με την φασίζουσα εθνικιστική δεξιά στα κινήματα των αγανακτισμένων, τα οποία ως δια μαγείας εξαφανίστηκαν μετά την εξαγγελία του δημοψηφίσματος. Αλήθεια το αίτημα για άμεση δημοκρατία δικαιώθηκε; Προφανώς όχι, απλά κάποιοι πέτυχαν τους στόχους τους εκμεταλλευόμενοι την εύλογη αγωνία του λαού. 

δ/ Μια ανερχόμενη και ακτιβιστική ακροδεξιά, που έκανε τους βουλευτές του ΛΑΟΣ να δείχνουν οι καλοί μαθητές του κοινοβουλευτικού συστήματος. Η πιο επικίνδυνη ακροδεξιά που τράφηκε όμως αργά και σταθερά από την «πατριωτική» ρητορική και το υβρεολόγιο της αριστεράς, που συνεχίζει να μην αντιλαμβάνεται ότι η διεθνής απομόνωση της χώρας δεν θα γίνει με σφυροδρέπανα αλλά με μαιάνδρους και σβάστικες. 

Σήμερα λοιπόν πολίτες και πολιτικό σύστημα οδεύουν εν μέσω πλήρους ανασφάλειας, χωρίς στόχο, χωρίς όραμα, χωρίς δύναμη και έμπνευση σε μια επόμενη μέρα που δεν μπορούν να προσδιορίσουν ούτε καν στοιχειωδώς. Γι’ αυτό και κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν. 

Τι θα γίνει όμως; 

Μήπως «οι εκλογές από μόνες τους θα δώσουν τη λύση»; 

Μήπως το δόγμα «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα» είναι αρκετό; 

Μήπως ένα κοινοβούλιο απότοκο της απόγνωσης και της αντίδρασης μπορεί να εγγυηθεί μια καλύτερη μέρα; 

Μήπως η εκτόνωση των εκλογών αρκεί για να «ηρεμήσουν τα πράγματα»; 

Ή μήπως όταν γίνουν κι αυτές και αποδειχθεί ότι έχουμε πάλι τα ίδια και χειρότερα αδιέξοδα η κοινωνία θα αντιδράσει ακόμη πιο καταθλιπτικά ή ακόμη πιο βίαια; 

Είναι προφανές ότι ο κοινοβουλευτικός συσχετισμός την επόμενη των εκλογών θα είναι πολύ πιο πολύπλοκος και δύσκολος σε συνεργασίες. Οι ηγεσίες θα αμφισβητηθούν στα περισσότερα κόμματα λόγω της μη ικανοποιητικής τους επίδοσης. Οι εμμονές και οι ανασφάλειες των ηγεσιών αυτών θα πολλαπλασιαστούν. 

Παρότι υπάρχει η πεποίθηση ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου λειτούργησε παιδευτικά για ενδεχόμενη απόκτηση κουλτούρας συνεργασιών, στην πραξη δεν διαπιστώνεται κάτι τέτοιο. Άλλο να καλείσαι να υλοποιήσεις συμβατικές υποχρεώσεις της χώρας σου και άλλο να πρέπει να συμφωνήσεις σε σημαντικά ζητήματα αρχών και πολιτικής κατεύθυνσης όπως το μεταναστευτικό, το κοινωνικό κράτος, οι αποκρατικοποιήσεις, το νέο ασφαλιστικό και το νέο φορολογικό. 

Θεωρητικά σε αυτό το αδιέξοδο μόνο δύο λύσεις μπορώ να δω. Ή θα συνεχιστεί το ιδιότυπο βουλευτικό trafficking μεταξύ των κομμάτων σχηματίζοντας νέο κομματικό χάρτη και νέες μετεκλογικές πλειοψηφίες (αλήθεια τότε θα ξαναβγούν κάποιοι να μιλήσουν για έλλειψη πολιτικής εξουσιοδότησης όπως στο μνημόνιο ή την κυβέρνηση Παπαδήμου;) ή θα υπάρξει πλήρης κατάρρευση των δεδομένων κομματικών σχημάτων (ιδίως της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ) με συρρίκνωσή τους σε μικρά παλαιοδογματικά κόμματα και θα δημιουργηθούν νέοι πολιτικοί σχηματισμοί. 

Και στις δύο περιπτώσεις δύο είναι τα πολιτικά διακυβεύματα. Το πρώτο να γίνει κάθε προσπάθεια προκειμένου η χώρα να αποφύγει την περαιτέρω οικονομική κατάρρευση και την πτώχευση και το δεύτερο ο νέος πολιτικός χάρτης να βρίσκεται σε προοδευτικό προσανατολισμό. Είδαμε οι μέντορες του συντηρητισμού Μέρκελ και Σαρκοζί που οδήγησαν την Ευρώπη. Η επικείμενη νίκη Ολάν και η ενδεχόμενη ήττα της Μέρκελ του χρόνου, πρέπει να βρει τη χώρα μας έτοιμη με κοινωνική και κοινοβουλευτική πλειοψηφία σε προοδευτική κατεύθυνση. 

Τα αδιέξοδα της κρίσης μας έχουν οδηγήσει όλους σε κοινωνική και πολιτική ευαισθητοποίηση και ωρίμανση. Ας μην χάσουμε τον δρόμο αυτό. Συλλογικές λειτουργίες παντού και όπου μας αφορά μέσα στην κοινωνία και σε οτιδήποτε δημιουργικό. Κοινωνική αλληλεγγύη και κοινωνική συμμετοχή στο πλέον άμεσο επίπεδο, στους συμπολίτες μας, είναι ο δρόμος που θα επιταχύνει την κοινωνική μας ευαισθητοποίηση, την κοινωνική μας ωρίμανση και θα δημιουργήσει δυνάμεις και ρεύματα πολιτικής δράσης. Μέσα από αυτή τη διαδικασία θα αναδειχθούν χωρίς σκοπιμότητες και οι αρχές και τα πρόσωπα. 

Δεν χρειάζεται να γνωριζόμαστε από την αρχή. Θα βρεθούμε και θα γνωριστούμε στην πορεία. Και θα εντυπωσιαστούμε από το άμεσο και τρανταχτό αποτέλεσμα. Δεν ηττάται ο καπιταλισμός όπως νομίζει η αριστερά. Ηττάται η πολιτική και η οικονομία με απόντα τον άνθρωπο. Γι’ αυτό πρέπει να επιστρέψουμε στην κοινωνία, στους συμπολίτες μας, στην κοινή δράση, στην κοινή παραγωγή αγαθών και ιδεών. Όλα τα άλλα θα έρθουν αβίαστα.

Απάντηση σε αιτιάσεις του κ. Μαρκόπουλου

Εσείς είστε σύστημα κ. Παπαδημούλη

Μια ουσιαστική τοποθέτηση από τον Παναγιώτη Ρήγα