ΠΕΣ ΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ 3!

         ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΣΑΧΙΝΙΔΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΣΤΙΣ 26-3-2014

.... Σήμερα, στα ίδια χνάρια βαδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, όπως ακούσαμε προηγουμένως και από τον Εισηγητή του, μιλάει για την ανάπτυξη, για τις ευρωπαϊκές ιδεοληψίες που διαιωνίζουν τις υφεσιακές πολιτικές στην Ευρώπη και προτείνει μία συμμαχία των χωρών του Νότου για την ανατροπή των ιδεοληψιών αυτών.

     Λέτε εμείς στο ΠΑΣΟΚ, κύριε συνάδελφε, να μην τα είχαμε σκεφτεί αυτά τα οποία εσείς σκέπτεστε σήμερα; Μόνο εσείς έχετε το προνόμιο να συγκροτήσετε μία στρατηγική συμμαχιών με τις χώρες του Νότου για να αντιπαρατεθούμε στις ιδεοληψίες του Βορρά;

     Και αναρωτιέμαι: Με ποιες ακριβώς συμμαχίες θα πάτε εσείς στην Ευρώπη, εάν τελικά κάποια στιγμή ο ελληνικός λαός σας δώσει την εντολή; Σε ποιους θα στηριχθείτε; Μιλάτε για συμμαχία του Νότου. Δηλαδή, θα καθίσετε στο ίδιο τραπέζι με τον Πρωθυπουργό της Ισπανίας που ανήκει στον Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα ή με τον Πρωθυπουργό της Ιταλίας που ανήκει στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα για να ανατρέψετε τις πολιτικές του Βορρά που υπαγορεύονται από αυτές τις χώρες;

       Μα, εάν σας είναι τόσο εύκολο στο εξωτερικό να συνεργαστείτε με Πρωθυπουργούς που ανήκουν στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα ή στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, τι σας εμπόδιζε όλα αυτά τα χρόνια να συνεργαστείτε με την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ; Τι σας εμποδίζει σήμερα, να συνεργαστείτε με την παρούσα Κυβέρνηση;

     Εκτιμώ, ότι εσείς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, όπως και όλοι σε αυτήν εδώ την Αίθουσα έχουμε τον ίδιο βαθμό ευαισθησίας και ανησυχίας για το τεράστιο πρόβλημα της ανεργίας. Έχω υποστηρίξει και σε άλλες συζητήσεις, ότι στο βαθμό που αντιμετωπίσαμε τα δίδυμα ελλείμματα, η προτεραιότητα της Κυβέρνησης πρέπει να είναι το ζήτημα της αντιμετώπισης της ανεργίας και εάν είναι δυνατόν ακόμη και με ανορθόδοξα εργαλεία, μέχρι που τελικά να καταφέρουμε η ανάπτυξη να φτάσει σε εκείνο το σημείο που θα δημιουργεί θέσεις εργασίας.

     Η ελληνική οικονομία, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, έχει ένα ιστορικό δημιουργίας 50.000 έως 60.000 θέσεων εργασίας και αυτό, όταν είχε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 3% και του 4%. Αν επαναπαυθούμε απλώς στο να επαναλάβουμε αυτή την ιστορική εμπειρία, ένας εικοσιπεντάχρονος σήμερα κινδυνεύει να βρει δουλειά όταν θα σαρανταρίσει. Το αντέχουμε αυτό ως κοινωνία; Πιστεύω ότι κανείς σε αυτή την Αίθουσα δεν το θέλει.

Ρωτώ, λοιπόν, τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ να μας πουν ποιοι είναι οι πραγματικοί ρυθμοί ανάπτυξης που χρειάζεται η οικονομία για να δημιουργεί όχι τις 50.000 και 60.000 θέσεις εργασίας των προηγούμενων είκοσι και τριάντα χρόνων, αλλά 150.000 θέσεις εργασίας. Εγώ λέω, εντελώς εμπειρικά -χωρίς καμία οικονομετρική εκτίμηση- ότι χρειάζεται πάνω από 5%.

     Σας ερωτώ, είναι εφικτό αυτό; Και αν ναι είναι, με ποια εργαλεία πολιτικής, με ποιες συνθήκες ρευστότητας στην οικονομία θα γίνει; Γιατί σας παρακολουθώ να λέτε ότι η λύση στο διαρθρωτικό έλλειμμα ρευστότητας, που είναι αυτήν τη στιγμή το μεγάλο πρόβλημα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, είναι η κρατικοποίηση των τραπεζών. Από πού και ως πού η κρατικοποίηση των τραπεζών θα διορθώσει το διαρθρωτικό έλλειμμα ρευστότητας;

    Αν κρατικοποιηθούν οι τράπεζες θα δίνουν δάνεια, γιατί θα έρθει ο καλός, ο φιλοαναπτυξιακός Διοικητής του ΣΥΡΙΖΑ και θα μοιράζει δάνεια; Από πού, από ποια ρευστότητα; Οι υφιστάμενες καταθέσεις έχουν όλες μετασχηματισθεί σε δάνεια και επειδή οι τράπεζες εξακολουθούν να έχουν περισσότερα δάνεια - τα οποία μάλιστα δεν εξυπηρετούνται - από όσες είναι οι καταθέσεις, καλύπτουν τη διαφορά που έχουν στη ρευστότητα από το ευρωσύστημα, γιατί οι τράπεζες δεν είχαν, τουλάχιστον μέχρι πρότινος, πρόσβαση στις Κεφαλαιαγορές για να καλύψουν το έλλειμμα ρευστότητας.

      Εσείς τι θα κάνετε; Θα εκβιάζετε το ευρωσύστημα για περισσότερη ρευστότητα από τη μια και από την άλλη θα καταργείτε τα μνημόνια με ένα άρθρο; Ή έχετε κατά νου μία διαδικασία επιτάχυνσης της ανάπτυξης, μόνο μέσω των πόρων του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων;

    Αυτοί οι πόροι, όπως ξέρετε, δεν αυξάνονται ακόμα και αν τους αυξήσουμε κατά 1-2 δισεκατομμύρια το έτος. Θα χρειαστούν για τα επόμενα τρία με τέσσερα χρόνια πάνω από 30 δισεκατομμύρια για να μπορέσει να μπει η οικονομία σταθερά σε ένα θετικό ρυθμό ανάπτυξης.

Ποιος θα σας τα δώσει αυτά, συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ; Οι Ευρωπαίοι εταίροι; Να σας θυμίσω, ότι μετά την ψήφιση του νέου Κανονισμού 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, για πρώτη φορά, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει το δικαίωμα να περικόπτει τους πόρους του ΕΣΠΑ, αν μία χώρα δεν είναι συνεπής στις δεσμεύσεις ως προς την Ευρωπαϊκή Ένωση;

    Εσείς τι ακριβώς θα κάνετε; Από τη μια θα διεκδικείτε περισσότερους πόρους και από την άλλη θα σκίζετε τα μνημόνια, διατρέχοντας τον κίνδυνο να χάσετε ήδη αυτούς που θα αποτελούν τμήμα του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων;

    Η χώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει ανάγκη από μία πραγματική μεταρρύθμιση, που θα τη στηρίξουν όλα τα Κόμματα και από ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ από την Ευρώπη, για να μπορέσει να βγει μέσα από τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση.

Η άρνησή σας να συμφιλιωθείτε με την κοινή λογική και να απαντήσετε σε αυτονόητα ερωτήματα είναι καταστροφική.

     Γι’ αυτό, λοιπόν, συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, θα επαναλάβω το εξής: Μην ξανοίγεστε στα βαθιά νερά, γιατί αν ποτέ βρεθείτε στην εξουσία, τις δικές μας βασικές πολιτικές επιλογές θα ακολουθήσετε, αυτές που τώρα καταγγέλλετε. Γιατί, ό,τι και να λέμε, ό,τι και να λέτε, αυτός ήταν ο μόνος λογικός δρόμος που υπήρχε το 2010, με τις τότε επικρατούσες συνθήκες.

ΠΕΣ ΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ 2!

ΟΜΙΛΙΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΣΑΧΙΝΙΔΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ 26-3-2014

   Στη συζήτηση που διεξάγεται για την επίτευξη πλεονάσματος του 2013, η Νέα Δημοκρατία διεκδικεί εύσημα για τη δημοσιονομική προσαρμογή, παραβλέποντας ότι αυτή αποτελεί συνέχεια της προσπάθειας που ξεκίνησε το 2010 και ότι στη διετία 2010-2011 είχαν ολοκληρωθεί τα 2/3 της αναγκαίας διαρθρωτικής προσαρμογής. Αποσιωπά το τίμημα που πλήρωσε η χώρα με τη σκληρή αντιμνημονιακή της στάση το 2010 και το 2011, γιατί αν στήριζε από την αρχή, χωρίς τα «Ζάππεια» που εξέθρεψαν τους αγανακτισμένους, θα είχαμε προχωρήσει ταχύτερα στην επίτευξη των στόχων και με μικρότερο κόστος, διότι υπήρχε κόστος από την επίτευξη της δημοσιονομικής προσαρμογής σε όρους απασχόλησης και σε όρους ΑΕΠ.

   Και η Διεθνής Κοινότητα δεν θα αντιμετώπιζε τη χώρα ως μία χώρα που κινδυνεύει από κατάρρευση, βλέποντας την τότε Αξιωματική Αντιπολίτευση να παραλογίζεται την ώρα που η χώρα ήταν σε Πρόγραμμα.

    Παραγνωρίζει και την αβεβαιότητα με την οποία βρέθηκε αντιμέτωπη η χώρα από την εμμονή για τη διεξαγωγή εκλογών από το Φεβρουάριο του 2012, ενώ το ζητούμενο ήταν η υλοποίηση του προγράμματος που μόλις είχε συμφωνηθεί με τους εταίρους. Την άποψη αυτή δημόσια, τότε, υποστήριξα μαζί με άλλα έξι μέλη της Κυβέρνησης του Πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου.

   Και επειδή το τελευταίο διάστημα γίνεται μία κατευθυνόμενη και εκ του πονηρού συζήτηση για το ρόλο του ΠΑΣΟΚ στη διασφάλιση της πολιτικής σταθερότητας της χώρας, θα ανατρέξω σε πρόσφατα πολιτικά περιστατικά για να καταδείξω πόσο όψιμη και ιδιοτελής είναι η αγωνία της Νέας Δημοκρατίας ως προς το ζήτημα αυτό.

    Το Νοέμβριο του 2011 συναντηθήκαμε στο γραφείο του τότε Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κ. Ευάγγελου Βενιζέλου με τριμελή αντιπροσωπεία της Νέας Δημοκρατίας προκειμένου να τους ενημερώσουμε για τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπιζε η χώρα, καθώς έπρεπε να ψηφιστούν κρίσιμα Νομοσχέδια για να γίνει η εκταμίευση των χρημάτων του δεύτερου Προγράμματος, που μόλις είχε εγκριθεί και να εφαρμοστεί και το PSI. Αφού έγινε λεπτομερής ενημέρωση, περιμέναμε ερωτήσεις για τα μεγάλα θέματα της χώρας, αλλά διαπιστώσαμε, ότι το πιο σημαντικό ζήτημα για την αντιπροσωπεία της Νέας Δημοκρατίας ήταν εάν οι εκλογές θα γίνουν τη δεύτερη Κυριακή του Φεβρουαρίου του 2012 ή την τρίτη Κυριακή του Φεβρουαρίου του 2012.

   Τελικά, η χώρα οδηγήθηκε σε εκλογές το Μάιο, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα να κυριαρχήσει η αβεβαιότητα, καθώς τα δύο πρώτα Κόμματα, δηλαδή η Νέα Δημοκρατία που πήρε 18,9% και ο ΣΥΡΙΖΑ που πήρε 16,7%, ήθελαν ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους για τη χώρα και για την πολιτική σταθερότητά της, η χώρα να οδηγηθεί και σε δεύτερες εκλογές.

    Δεν είναι τυχαίο, ότι η εμπιστοσύνη των καταθετών χάθηκε μετά την πρώτη Κυριακή και σε διάστημα δέκα ημερών πριν από τις εκλογές του Ιουνίου διέρρευσαν από τις τράπεζες πάνω από 15 δισεκατομμύρια ευρώ. Το μέλλον της χώρας κρέμονταν από μία κλωστή και ενώ η Ευρώπη όπως μάθαμε εκ των υστέρων ετοίμαζε τότε το δεύτερο σχέδιο.

   Και όλα αυτά εξαιτίας της εμμονής να πάμε τον Ιούνιο σε νέες εκλογές αντί να συγκροτηθεί Κυβέρνηση από τα Κόμματα που τελικά συνεργάστηκαν για τη συγκρότηση Κυβέρνησης αμέσως μετά τις δεύτερες εκλογές. Και κατά τα άλλα συζητάμε για τις υφεσιακές συνέπειες του προγράμματος προσαρμογής - τις οποίες καθόλου δεν θέλω να υποβαθμίσω - αποσιωπώντας εντελώς τις υφεσιακές συνέπειες της πολιτικής και κοινωνικής αστάθειας της περιόδου 2010-2011, που σε μεγάλο βαθμό εξηγούν και τις αποκλίσεις από τους δημοσιονομικούς στόχους και τις αποκλίσεις από τους στόχους για το ΑΕΠ που είχαν τεθεί τότε.

   Διότι εάν δεν υπήρχε αυτή η κοινωνική αστάθεια, εάν υπήρχε πολιτική συνεργασία, πιθανότατα να είχαμε πετύχει καλύτερα αποτελέσματα στο ΑΕΠ. Πιθανότατα να είχαμε πετύχει καλύτερα δημοσιονομικά αποτελέσματα και η χώρα να βρισκόταν πιο κοντά στην επίτευξη των στόχων.

ΠΕΣ ΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ 1!

ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΣΑΧΙΝΙΔΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ 26-3-2014

......Την έκθεση αυτή καταψήφισαν οι Ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι σε ανακοίνωσή τους κατηγόρησαν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι αλλοίωσε τα στατιστικά στοιχεία για το έλλειμμα του 2009. Λένε, επίσης, ότι η έκθεση βγάζει λανθασμένα συμπεράσματα για το πώς η χώρα έφθασε στο μνημόνιο. Δηλαδή, οι Ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, κατηγορούν τους συναδέλφους τους του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος ότι κακώς ψήφισαν την έκθεση που αναφέρει ότι γινόταν παραποίηση στατιστικών στοιχείων στην Ελλάδα μέχρι το 2009 ή ότι το έλλειμμα του 2009 ήταν 15,7% ή ότι το χρέος αυξήθηκε υπέρμετρα μεταξύ του 2003 και του 2009, γιατί αυτά δεν ισχύουν. Άλλα είναι τα δημοσιονομικά δεδομένα του 2009, κατά την άποψή τους. Το ποιο είναι το έλλειμμα του 2009 θα μας το πουν – φαντάζομαι - κάποια άλλη στιγμή. Πάντως, κατ’ αυτούς δεν είναι αυτό που αποδέχεται η ΕΛΣΤΑΤ και η EUROSTAT.

Την έκθεση καταψήφισε και ο ΣΥΡΙΖΑ παρά τις συνεχείς ανακοινώσεις του περασμένου Δεκεμβρίου ότι υπήρχε σκευωρία στην Ελληνική Βουλή για να μη γίνει συζήτηση με τους δύο Ευρωβουλευτές που ετοίμαζαν την έκθεση. Προφανώς, τα ευρήματα της έκθεσης δεν εξυπηρετούν την αφήγησή του, αφού στην έκθεση αναφέρεται ότι η χώρα δεν είχε άλλες επιλογές και έτσι αποσιωπήθηκε εντελώς το γεγονός.

Την έκθεση –προσέξτε!- καταψήφισαν και στο μεγαλύτερό τους τμήμα οι Γερμανοί χριστιανοδημοκράτες και χριστιανοκοινωνιστές Ευρωβουλευτές, επειδή θεωρούσαν ότι δεν ήταν αρκετά αυστηρή η έκθεση για τις χώρες και ήταν υπερβολικά αυστηρή ως προς το ρόλο της τρόικας. Την καταψήφισαν, δηλαδή, οι Ευρωβουλευτές που ανήκουν στο κόμμα της Μέρκελ με αυτό το σκεπτικό. Μετά από αυτά, ίσως χρειάζεται να ξαναδούμε σε αυτήν εδώ την Αίθουσα ποιοι πραγματικά είναι οι Μερκελιστές.

ΟΧΥΡΩΣΟΥ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΥΛΙΑ ΣΟΥ ΠΑΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΕ

ΟΧΥΡΩΣΟΥ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΥΛΙΑ ΣΟΥ ΠΑΡΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΕ. ΠΑΝΤΩΣ ΨΕΥΤΗΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ ΕΙΣΑΙ

Αίρεται η ασυλία δύο γαλάζιων βουλευτών - Ποιοι βουλευτές πήραν άφεση αμαρτιών

 19.03.2014 - 16.40

  

​Την  άρση της ασυλίας των βουλευτών της ΝΔ, Φωτεινής Αραμπατζή και Χρήστου Κέλλα, αποφάσισε η Βουλή, απορρίπτοντας την ίδια ώρα το εισαγγελικό αίτημα για άρση της ασυλίας των βουλευτών Γεράσιμου Γιακουμάτου (ΝΔ), Κωνσταντίνου Μουσουρούλη (ΝΔ) και Πάρη Κουκουλόπουλου (ΠΑΣΟΚ).

Η κ. Αραμπατζή ζήτησε η ίδια την άρση της ασυλίας της για υπόθεση εργατικής διαφοράς, τονίζοντας ότι πρέπει να αποφανθούν γι' αυτήν τα δικαστήρια. Όπως ανέφερε η ίδια, στον νομό Σερρών, όπου εκλέγεται, πολιτικοί παράγοντες έγιναν πρώιμοι δικαστές, προκαλώντας της πολιτική βλάβη.

Το εισαγγελικό αίτημα για τον κ. Κέλλα αφορά σε παράβαση καθήκοντος με την ιδιότητά του ως αντιδημάρχου και συγκεκριμένα, ότι δεν «σφράγισε» κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος.

Η υπόθεση του Γεράσιμου Γιακουμάτου αφορά σε φορολογική παράβαση στον οίκο ευγηρίας που διοικεί η σύζυγος και ο αδερφός του.

Ο κ. Μουσουρούλης, από την πλευρά του, σημείωσε πως κατηγορείται -ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Οικονομικών, την περίοδο 2007- 2009- γιατί «δεν ανέθεσε απευθείας» σε ιδιωτική εταιρεία την εκμετάλλευση λατομείου που βρισκόταν σε δημόσια έκταση.

Η υπόθεση του κ.Κουκολόπουλου αφορά την μήνυση που του έκανε ο Σωκράτης Ξυνίδης, μετά τις κατηγορίες του βουλευτή Κοζάνης, πως «ο Ραγκούσης και ο Ξυνίδης άφησαν απλήρωτους τους εργαζόμενους του ΠΑΣΟΚ».

ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΟ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΠΛΑΤΕΙΩΝ

Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον την ανάλυση του αρθρογράφου "Φελνίκου" στο Matrix της 21-3-2014 με τον προφητικό τίτλο "ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ". Επίσης πάρα πολλοί μου άνοιξαν συζήτηση για την προσέγγισή του. Το κείμενο μου δημιούργησε αντιφατικά συναισθήματα και σκέψεις. Με εξέφραζε στις διαπιστώσεις. Και με αυτόν τον τρόπο με κέρδιζε. Μετά; Μετά προχωρούσε σε σενάρια. "Τρεις το λάδι τρεις το ξύδι". Κι αυτό δεν με εξέφραζε. Ούτε με κέρδιζε συναισθηματικά και λογικά. Και για να γίνομαι πιο σαφής.
Ο "Φελνίκος", εν τέλει, εξέφρασε τον τύπο:
15 βουλευτές που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τον Παπανδρέου*+ της ΔΗΜΑΡ + Δεξιά -"Βενιζελικούς" βουλευτές > κυβερνητική πλειοψηφία από αυτή Σαμαρά + Βενιζέλου.
* (έχει πει ο Παπανδρέου ότι πάει κάπου για να τον ακολουθήσουν άλλοι; εξ'όσων γνωρίζω όχι).

Η άσκηση αυτή εκφράζει αγωνία για λύση στο διαφαινόμενο πολιτικό πρόβλημα. Όμως όσων κινούνται στο μέχρι σήμερα κατεστημένο (πολιτικό, χρηματοπιστωτικό και ψευτοεπιχειρηματικό) και χωρικά ορίζεται από την Πλατεία Συντάγματος, την πλατεία Ομονοίας (για να συμπεριλάβουμε τις έδρες των Τραπεζών) και την Πλατεία Κολωνακίου. Και εκφράζει και την αγωνία όλων των παραγόντων που το συναποτελούν.

Θα μπορούσε να υπάρξει σαν άσκηση επί χάρτου εάν και εφόσον:
1)Η Νέα Δημοκρατία ήταν μια πολιτική δύναμη που σέβεται τις αρχές συμμαχικών κυβερνήσεων.
2)Η Νέα Δημοκρατία είχε αποδείξει την πρόθεσή της να αλλάξουμε αντί να συνεχίσουμε να διαχειριζόμαστε ένα παλαιοκομματικό κράτος.
3)Η προκύπτουσα νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα μπορούσε να έχει στίγμα συμπαραστάτη στην κοινωνία και όχι τιμωρού της.
4)Στοιχειωδώς οι πολίτες έβλεπαν ότι είτε η τσέπη τους είτε η ποιότητα ζωής τους φέτος ήταν καλύτερη από πέρσι.
Αποδείχθηκε ότι η Δεξιά δεν μπορεί να ανεχθεί τα παραπάνω. Αποδείχθηκε ότι συνεχίζει να υπηρετεί και να διογκώνει ένα σκληρό δεξιό πελατειακό κράτος με προσπάθεια ελέγχου της δικαιοσύνης, της δημόσιας διοίκησης και του χρήματος. Να υπηρετεί τους ντόπιους (παραδοσιακή της μορφή) ή ξένους (νεοφιλελεύθερη μορφή) ολιγάρχες.
Από την άλλη η μαύρη τρύπα του οικογενειακού προϋπολογισμού του κάθε σπιτικού μεγαλώνει αντιστρόφως ανάλογα της μείωσης των ελλείμματος και ευθέως ανάλογα του χρέους.

Και πότε αναδύονται οι "τύποι" και τα "σενάρια" αυτά;. Στην διαφαινόμενη εξαφάνιση των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στις ερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Δηλαδή σε δύο μήνες.Άρα μόνο ως τρικ του συστήματος μπορεί να μοιάζουν. Και το ένστικτο των πολιτών πλέον δεν ανέχεται τρικ. Θέλει καθαρές λύσεις. Συμμαχικές αλλά καθαρές. Όχι με αθροίσεις βουλευτών αλλά με αθροίσεις κοινωνικών δυνάμεων. 

ΣΥΝΙΣΤΩΣΑ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ ΚΑΙ ΣΥΝΙΣΤΩΣΑ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ

Σήμερα λοιπόν ολοκληρώθηκε η ιδρυτική διαδικασία της διευρυμένης δημοκρατικής παράταξης με το όνομα ΕΛΙΑ που φιλοδοξεί να εκφράσει την κεντροαριστερά, όπως τουλάχιστον μας περιέγραψε στην ομιλία του ο σ. Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλης Βενιζέλος, παρουσία του υποψήφιου για την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μάρτιν Σούλτς. Αυτήν την σημαντική μέρα για την οποία το ΠΑΣΟΚ προετοιμαζόταν εδώ και καιρό, ο Πρόεδρος σ. Βαγγέλης Βενιζέλος έκρινε ότι πρέπει να συγκαλέσει στον χώρο της διαδικασίας και συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ (ΣΚΑΙ) δεν παρευρέθηκαν για διάφορους λόγους 12 βουλευτές. Άρα παρευρέθηκαν 15.  

Ε δεν το λες και κόμμα αυτό σ. Βενιζέλο. 

ΑΣ ΤΟΥΣ ΦΩΤΙΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ ... Ή Ο ΜΑΡΞ

              ΤΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΜΕ 2010-2011

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ.

ΑΜΕΣΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟ 2010

1)Αποτροπή της πτώχευσης – Δημιουργία μηχανισμού στήριξης

2)Δημοσιονομικός ορθολογισμός

3)Μεταρρυθμίσεις

4)Πρωτογενές πλεόνασμα

ΣΧΟΛΙΟ 1: Σήμερα όσοι επιχαίρουν, το κάνουν χάρη στο ότι για πρώτη φορά το 2009-2011, η χώρα έβαλε στόχους και τους πέτυχε.

ΣΧΟΛΙΟ 2: Οι μεταρρυθμίσεις υποχωρούν από το 2012 και μετά λόγω επανάκαμψης των πελατειακών λογικών στη λειτουργία του κράτους.  

ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

1)Εμπιστοσύνη από τους ξένους στην Ελλάδα και αξιοπιστία

2)Ανάπτυξη

ΣΧΟΛΙΟ 1. Στην εμπιστοσύνη μένουμε στάσιμοι γιατί οι εταίροι και δανειστές μας γνωρίζουν πολύ καλά ότι κάνουμε διαχείριση εικόνας και όχι πραγματικές αλλαγές. Αναγνωρίζουν τις θυσίες αλλά δεν αναγνωρίζουν τις προθέσεις αλλαγών.

ΣΧΟΛΙΟ 2. Για να υπάρξει ανάπτυξη θα πρέπει να συντρέξουν σωρευτικά:

Α)Πολιτική συναίνεση – πολιτική σταθερότητα

Β)Λειτουργία αγοράς - ανταγωνισμού

Γ)Λειτουργία αξιόπιστου Τραπεζικού συστήματος

Δ)Επιχειρηματικό περιβάλλον- όχι γραφειοκρατία

Ε)Επιχειρηματικός πατριωτισμός

Ζ)Παραγωγική κουλτούρα

Η)Καινοτομία

Θ)Εκμετάλλευση συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε περιοχής

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

1)Εξόφληση χρεών

2)Πλούτος στους πολίτες

3)Κοινωνικό κράτος

Ας πιάσουμε το νήμα. Να δουλέψουμε στους μεσοπρόθεσμους στόχους.

1)Να πείσουμε και να υλοποιήσουμε τις αλλαγές. Όχι αυτές που περνούν οι πολυεθνικές μέσα από κάθε δήθεν σχέδιο αλλά αυτές που όλοι ξέρουμε και αναγνωρίζουμε ότι πρέπει να γίνουν, μέσα από διάλογο και δημόσια ενημέρωση.    

2)Να εξασφαλίσουμε ευρύτατη συναίνεση και πολιτική σταθερότητα με εθνικό στόχο την ανάπτυξη. Επειδή σήμερα κανείς δεν είναι τόσο δυνατός και αυτόνομος, μέσα από τη νέα ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ θα ισορροπήσουν και θα αναδειχθούν οι υπόλοιπες προϋποθέσεις Ανάπτυξης.

3)Να νιώσουμε επιτέλους αξιοπρέπεια ότι δεν είμαστε χρεοκοπημένοι αλλά μπορούμε να πληρώνουμε τα οφειλόμενα, μπορούμε να ζούμε αξιοπρεπώς και όχι φαύλα, μπορούμε να έχουμε κοινωνικό κράτος για τους αδύναμους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα έχει τεράστιο μερίδιο ευθύνης. Είναι η μόνη πολιτική παράταξη που μπορεί να εξασφαλίσει στη χώρα αυτή τη νέα εθνική συμφιλίωση και προσπάθεια. Αν μπορεί να υπερβεί τις ψυχώσεις και τις μανίες του και να οδηγήσει σε αυτή την πορεία τότε θα επαναθεμελιώσει την έννοια του πατριωτισμού στην Ελλάδα με αριστερό πρόσημο. Αν δεν το κάνει τότε καταδικάζει τη χώρα σε σκοταδισμό δεκαετιών όχι απλά με συντηρητικές κυβερνήσεις αλλά με περαιτέρω εκκόλαψη του φασισμού και της βίας.  

          Ας τους φωτίσει ο Θεός … ή ο ΜΑΡΞ

ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Η επιλογή του κ. Παπαθανασίου ως Προέδρου σε μια από τις πλέον σοβαρές (και συγχρόνως καλοπληρωμένες) πολιτικές θέσεις της κυβέρνησης δεν αποτελεί απλώς πρόκληση όπως έγραψε ο Φίλιππος Σαχινίδης. Αποτελεί δοκιμασία των αντοχών και της υπομονής του ελληνικού λαού. Πέραν των γνωστών επιδόσεων και της "συμβολής" του κ. Παπαθανασίου στα οικονομικά της χώρας, σας θυμίζω και το περιστατικό της γνωστής υπόθεσης σύλληψης λόγω χρηματισμού υπαλλήλων του ΥΠΑΝ που αφορούσε ολοκλήρωση επένδυσης ξενοδοχείου στην Αργολίδα.

Τότε ο επιχειρηματίας είχε δηλώσει:

"ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΙΠΟΤΑ"

     Την τραγική αδιαφορία των αρμόδιων αρχών κατήγγειλε ο κύριος Μάρκου ο οποίος οπως ισχυριζεται πριν απευθυνθεί στην αστυνομία είχε ενημερώσει για τη δράση των επίορκων υπαλλήλων ακόμη και τον πρώην Υπουργό Ανάπτυξης Γιάννης Παπαθανασίου. Οπως χαρακτηριστικά είπε "εκανα καταγγελία για χρηματισμό και την αγνοησαν και επι λεξη μου ειπαν "κοιτα να κάνεις τη δουλειά σου". Μόλις άλλαξε η κυβέρνηση μου ειπαν γιατί δε φώναζα τόσο καιρό που ήταν η ΝΔ και όλο χάνανε τον φάκελλο με την υπόθεσή μου λέγοντας πως δεν έχει ψωμί. Λέγανε οι προϊστάμενοι στου υφισταμένους "πετάχτε το φάκελο, δεν έχει ψωμί". (http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=127742&catid=3).

Ο κ. Παπαθανασίου απάντησε:

"Στη συνάντηση εκτός από τη διαμαρτυρία για την κατά τη γνώμη του άδικη απόφαση (η οποία επαναλαμβάνω δεν είχε ληφθεί από την υπηρεσία αλλά από τη Γνωμοδοτική Επιτροπή), πράγματι άφησε υπονοούμενα. Αμέσως, παρουσία και των υπηρεσιακών παραγόντων, του ζήτησα να γίνει συγκεκριμένος, προκειμένου να κινήσουμε τις διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος. Κάτι που όμως δεν έκανε. Προχώρησε ωστόσο στην υποβολή δεύτερης αίτησης θεραπείας στις 4.6.2009, η οποία όπως πληροφορήθηκα σήμερα έγινε τελικώς δεκτή στις 23.11.2011, αφού είχε ολοκληρωθεί η επένδυση, όπως προέβλεπε η απόφαση της Γνωμοδοτικής Επιτροπής και το τελικό κόστος αναθεωρήθηκε στα 13,5 εκατ. ευρώ. 

»Αυτή είναι όλη η αλήθεια, η οποία μπορεί να τεκμηριωθεί από τις μαρτυρίες των υπηρεσιακών παραγόντων που συμμετείχαν στη συνάντησή μου με τον κ. Μάρκου. Τα όσα συνέβησαν τρία χρόνια μετά, κατά τη διαδικασία είσπραξης της επιχορήγησης, αφορούν τη σημερινή κυβέρνηση.» 

(http://www.skai.gr/news/greece/article/197587/apadisi-papathanasiou-stis-kataggelies-epiheirimatia-gia-mizes-/#ixzz2ueAEn9Bs). 

Πως αντέδρασε η κυβέρνηση Παπανδρέου:

  «Ξηλώνει» όλη την Διεύθυνση Ιδιωτικών Επενδύσεων ο υφυπουργός Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας κ. Θάνος Μωραϊτης μετά από το σκάνδαλο των δυο υπαλλήλων. Παράλληλα, έχει προβεί σε πρόκληση ενδιαφέροντος για πρόσληψη νέων υπαλλήλων.  

     Οπως ανέφερε η νέα υπουργός Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας κυρία Αννα Διαμαντοπούλου,  με επιστολή της προς τον κ. Ρακιντζή επικεφαλής των ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης,  ζήτησε αναδρομικό έλεγχο όλων των υπαλλήλων, των υποθέσεων που χειρίστηκαν και των τραπεζικών τους λογαριασμών αναδρομικά από το 2005 μέχρι σήμερα.

    Επίσης, σε συνάντηση που είχε με τον επικεφαλής του ΣΔΟΕ κ. Ιω. Διώτη, ο οποίος της γνωστοποίησε ότι υπάρχουν καταγγελίες σε βάρος υπαλλήλων της παραπάνω διεύθυνσης,  έδωσε εντολή να «ανοίξουν» όλοι οι τραπεζικοί λογαριασμοί.

    Για τη συγκεκριμένη υπόθεση ο υφυπουργός κ. Μωραϊτης έδωσε εντολή να διεξαχθεί Ε.Δ.Ε, από συγκεκριμένο υπάλληλο, από το 2005 μέχρι σήμερα και ζήτησε τη συνδρομή του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Τέντε. 

     Ο κ. Μωραϊτης ανέφερε χαρακτηριστικά ότι  «έχουμε στα χέρια μας όλες τις παραιτήσεις, πρόκειται για 50 υπαλλήλους και στελέχη» . Πρόσθεσε ακόμη ότι «δεν θα βάλουμε στο ίδιο τσουβάλι όλους τους υπαλλήλους και θα δούμε πως θα χειρισθούμε το θέμα».

(http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=448672)

ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

Δήλωση Φίλιππου Σαχινίδη για την τοποθέτηση του Γ. Παπαθανασίου ως Προέδρου στα ΕΛΠΕ, 28-02-2014

Η επιλογή του κ. Γιάννη Παπαθανασίου, ως Προέδρου της εταιρίας Ελληνικά Πετρέλαια με πρόταση του Υπουργείου Οικονομικών, είναι προκλητική και απαράδεκτη.

Ως τελευταίος Υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Καραμανλή, ο κ. Παπαθανασίου έχει τεράστιες πολιτικές ευθύνες για τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.

Οι πολιτικές πράξεις και παραλείψεις του, συνετέλεσαν, σε πολύ μεγάλο βαθμό, στην ανάγκη της χώρας να προσφύγει στη σύναψη δανειακής σύμβασης και στο Μνημόνιο.

Με πρόβλεψη ελλείμματος 2% στον Προϋπολογισμό του 2009, επί Υπουργίας του κ. Παπαθανασίου οι δαπάνες εκτινάχθηκαν, τα έσοδα κατέρρευσαν και το έλλειμμα έφτασε σε διψήφια νούμερα.

Ο κ. Παπαθανασίου έχει τεράστιες πολιτικές ευθύνες και για την εξαπάτηση των Ευρωπαίων εταίρων μας, που πλήρωσε ακριβά η χώρα.

Εξαπάτηση, δεδομένου ότι μερικές μόλις ημέρες πριν τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, γνωστοποιούσε στην Eurostat έλλειμμα 6% για το έτος 2009, ενώ από τα στοιχεία της Τράπεζας Ελλάδος και του Υπουργείου Οικονομικών ήδη γνώριζε πως στο 9μηνο το έλλειμμα ήταν σχεδόν 10%.

Η επιλογή του, συνεπώς, για τη θέση του Προέδρου των ΕΛΠΕ προσβάλλει τις θυσίες που έκαναν οι Έλληνες πολίτες τα τελευταία 4 χρόνια, για την αποκατάσταση της δημοσιονομικής ισορροπίας στη χώρα.

Η Κυβέρνηση πρέπει άμεσα να του ζητήσει να παραιτηθεί από την θέση του Προέδρου των ΕΛΠΕ.

ΑΔΩΝΙ ΜΗ ΚΛΕΙΝΕΙΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ

Δεν μπορώ να γνωρίζω το αν ο κ. Χατζόπουλος (ξέρετε ο αντιμνημονιακός αρχισυνδικαλιστής του ΥΠΕΚΑ εναντίον του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για την συμμετοχή του στο μεγα-κύκλωμα λαθρεμπορίας) είναι ένοχος ή αθώος. Και βέβαια –μέχρι να αποφανθεί τελεσίδικα η δικαιοσύνη- δεν πρόκειται να κάνω το ίδιο έγκλημα που κάνουν σχεδόν όλοι. Να στήνουν λαϊκά δικαστήρια. Οφείλω όμως να μνημονεύσω κάποια γεγονότα που έχουν μεγάλη πολιτική σημασία. Παρότι λοιπόν ο κ. Χατζόπουλος ήταν σφόδρα «αντιμνημονιακός». Παρότι καλούσε με ανοικτές επιστολές στο Ριζοσπάστη να ψηφίσουν οι πολίτες «αντιμνημονιακά» και ΚΚΕ. Παρότι υπάρχουν ουκ ολίγες τοποθετήσεις του on camera την περίοδο των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ που ξιφουλκεί κατά της κυβέρνησης και των υπουργών του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Χατζόπουλος χρεώνεται και πάλι στο ΠΑΣΟΚ. Το ΚΚΕ τον αποκήρυξε στο ΠΑΣΟΚ χρεώνεται! (βλ. από 20-2-2014 δελτίο τύπου της  Αγωνιστικής Συνδικαλιστικής Ενότητας που πρόσκειται στο ΚΚΕ, η οποία αποκηρύσσει τον κο Χατζόπουλο με το ψηφοδέλτιο της οποίας συνεργάστηκε και εκλέχτηκε πρόεδρος των εργαζομένων στο ΥΠΕΚΑ). Συγχρόνως αναπτύσσεται συστηματικά μια προσπάθεια δημιουργίας κλίματος «αγιοποίησης» της κυβέρνησης, που «καθαρίζει τον κόπρο του Αυγεία, εν αντιθέσει με καταστάσεις του πρόσφατου παρελθόντος, που  δήθεν όλα αυτά τα ανέχτηκαν, για να μην πούμε ότι τα δημιούργησαν κιόλας». 

          Θα σας μεταφέρω λοιπόν τις δικές μου εικόνες από τον κ. Χατζόπουλο. Καταρχήν δεν ξέρω αν εσείς θυμάστε αλλά εγώ ουδέποτε θα ξεχάσω, μια επεισοδιακή συνεδρίαση στην Ιπποκράτους που οι παλαιοσυνδικαλιστές με λιντσάρισαν στημένα, ευθέως και με σχέδιο; (η πιο ήπια εκδοχή βλ. http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=176007). Τότε που τους είπα ότι αυτά που ήξεραν τελείωσαν και δεν επρόκειτο να ράψουν κουστούμια ούτε να πάρουν κυβερνητική λεία; Η θέση δεν ήταν δική μου. Ήταν ρητή και κατηγορηματική θέση του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου. Ο κ. Χατζόπουλος λοιπόν ήταν ένας εκ των συμμετεχόντων στην «εκδήλωση» αυτή.

Ακολούθως κατά τη θητεία μου ως αναπληρωτής υπουργός τον ξανασυνάντησα μπροστά μου στη Μεσογείων στο κτίριο που συστεγάζονταν το υπουργείο Ανάπτυξης και το Υπουργείο Περιβάλλοντος και στο οποίο είχα και το γραφείο μου. Στις πολυτάραχες Γενικές Συνελεύσεις των υπαλλήλων εκείνης της περιόδου, κούναγε το μαντήλι στην Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και με κατάληψη του κτιρίου εμπόδιζε την πρόσβαση στους πάντες, φυσικά και στον αναπληρωτή υπουργό. Οσονούπω βρέθηκε στην αριστερά.

Με τα φαινόμενα αυτά, συγκρούστηκε ευθέως το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου. Προσωπικά είμαι περήφανος που ήρθα πρόσωπο με πρόσωπο με το λιντσάρισμα της Ιπποκράτους. Που ζήτησα από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να αποκατασταθεί η νομιμότητα και να δοθεί η δυνατότητα σε υπαλλήλους και πολίτες να αποκτήσουν πρόσβαση στις υπηρεσίες του υπουργείου, που τελούσαν άτυπα (για να μην χάνουμε και το μεροκάματο) και παράνομα και αντισυνταγματικά σε κατάληψη. Κι ας μ’ έφερνε σε σύγκρουση με τους υπαλλήλους που είχαν χίλια δίκια επί της ουσίας αλλά πλήρως άδικο επί της νοοτροπίας και της συνδικαλιστικής λειτουργίας. Αυτά την ώρα που οι λοιπές «αντιμνημονιακές» πολιτικές δυνάμεις, με κάθε ευκαιρία, ''εισέπρατταν'' στη λογική φύγε εσύ να έρθω εγώ !! Και αξιοποίησαν τη δράση του κάθε «αντιμνημονιακού» Χατζόπουλου για να έρθουν ως «μνημονιακοί» πλέον στην εξουσία.

Ας μιλήσουμε λοιπόν για τον καθένα με ονοματεπώνυμο και με συγκεκριμένα περιστατικά. Για να καταλαβαίνει ο κάθε πολίτης ποιος είναι ποιος και ποιος κάνει τι. Πολιτικά, χωρίς λαϊκά δικαστήρια. Τα άλλα ας τα βρει η Δικαιοσύνη. Ούτως ή άλλως εμάς μας έχουν χρεώσει μέχρι και το προπατορικό αμάρτημα. Δεν ιδρώνει το αφτί μας που είπε και ο ΓΑΠ.

        Υ.Γ Ζητώ από τον Άδωνι να μας λυπηθεί και να μην κλείσει το Δρομοκαΐτειο.

ΤΑ "ΚΑΘΡΕΦΤΑΚΙΑ" ΤΟΥ κ. ΣΑΜΑΡΑ

Η χθεσινή ανακοίνωση του Υπουργείου Ανάπτυξης για την απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης για τις επιχειρήσεις και την επιχειρηματικότητα, έρχεται να συνεχίσει στις αυτάρεσκες ανακοινώσεις της Κυβέρνησης για τις δήθεν σημαντικές της μεταρρυθμίσεις. Στο δελτίο τύπου αναφέρεται ‘’ …με το νόμο αυτό θα έρθουν τα πάνω-κάτω στις διαδικασίες, απλοποιώντας τις για πρώτη φορά, συνολικά και ριζικά’’. Επιστρέψαμε με άλλα λόγια στην αυτάρεσκη επανίδρυση του κράτους και φυσικά ως μέντορας των show ο ‘’μεταρρυθμιστής’’ πρωθυπουργός που κατ΄εντολή του γίνονται όλα, μάζεψε το μισό υπουργικό Συμβούλιο, γιατί show χωρίς κομπάρσους δεν γίνεται.

Ωστόσο πρέπει να ενημερωθεί ο ‘’μεταρρυθμιστής’’ Πρωθυπουργός ότι από τον Ιούνιο 2011 έχει ψηφισθεί ο νόμος 3982/11 που απλοποιεί τις διαδικασίες αδειοδότησης καταρχήν των Μεταποιητικών επιχειρήσεων με προοπτική η εν λόγω διαδικασία να επεκταθεί και στις άλλες δραστηριότητες και συνεχίστηκε η μεταρρύθμιση με το νόμο 4072/12. Οι εν λόγω νόμοι εισήγαγαν τότε πραγματικά για πρώτη φορά όλες τις αρχές και τις διαδικασίες που το μεγαλύτερο μέρος τους περιλαμβάνονται και στις χθεσινές ανακοινώσεις της κυβέρνησης.

Πρώτη και σημαντικότερη η διαδικασία της αυτοαδειοδότησης για τις μικρής όχλησης επιχειρήσεις με βάση τους πρότυπους περιβαλλοντικούς όρους και με μια υπεύθυνη δήλωση. Η εν λόγω διαδικασία αφορά το 75 % των αδειών για τις εν λόγω δραστηριότητες.

Με τον ίδιο νόμο πολλαπλασιάστηκαν τα σημεία αδειοδότησης αφού προβλέφθηκε  ότι τα επιμελητήρια και το τεχνικό επιμελητήριο θα αποτελούν επίσης αδειοδοτικές αρχές πέραν των κεντρικών ή περιφερειακών αρχών που κατά αποκλειστικότητα χορηγούσαν τις άδειες.

Επιπλέον αυτοί που θα πιστοποιούν και θα ελέγχουν την αδειοδότηση προβλέφθηκε να μην είναι μόνο δημόσιοι υπάλληλοι προκειμένου να επισπεύδονται οι σχετικές διαδικασίες, αλλά πιστοποιημένα πρόσωπα για αυτή τη δουλειά . Η εγγραφή στο μητρώο έχει ήδη ξεκινήσει από τις 30 Ιανουαρίου 2014.

Με τη νομοθεσία για το ΓΕΜΗ, η ίδρυση μιας επιχείρησης μπορεί να πραγματοποιηθεί σε λιγότερο από μια ημέρα για τις Ανώνυμες Εταιρείες ‘’. Προβλέφθηκε δε μια νέα νομική μορφή επιχείρησης η Ιδιωτική Κεφαλαιουχική  Επιχείρηση (ΙΚΕ) που μπορεί να ιδρυθεί χωρίς βαριές και δύσκαμπτες γραφειοκρατικές διαδικασίες με κεφάλαιο ενός ευρώ. Εξ αιτίας μόνο αυτής της μεταρρύθμισης η Ελλάδα κέρδισε 111 θέσεις στο Παγκόσμιο δείκτη Επιχειρηματικότητας της Παγκόσμιας Τράπεζας και από την 149^η θέση βρέθηκε στην 38^η. 

Αυτές είναι μόνο κάποιες ενδεικτικές ρυθμίσεις που έχουν γίνει και υλοποιούνται για την προώθηση της επιχειρηματικότητας.

Φυσικά καλωσορίζουμε στην προσπάθεια που είχε ξεκινήσει και τις εξαγγελίες του  ‘’μεταρρυθμιστή’’ Πρωθυπουργού, έστω και παραμονές εκλογών. Εάν όμως ήθελε πραγματικά να κάνει μεταρρύθμιση στις αδειοδοτήσεις, θα έπρεπε να λύσει το χωροταξικό θέμα που ταλαιπωρεί τις επιχειρήσεις και τη χώρα και το οποίο δυστυχώς και κακώς δεν έχει λυθεί και όχι να ξαναζεσταίνει λύσεις που δόθηκαν προ τριετίας. Γιατί πλέον σε αυτή τη χώρα είμαστε υποψιασμένοι και ‘’καθρεφτάκια’’ δεν θα αγοράσουμε.    

ΚΙ ΑΥΤΟΝ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΤΟΝ ΕΣΤΗΣΕ;

Ποιος είναι αυτός που αμφισβητεί τους κκ. Ιγνατίου, Ρουμελιώτη και MEGA TOUS;

Ρ. Μοχαντάμ: Όχι στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είπε η ΕΚΤ στο ΔΝΤ

http://www.kathimerini.gr/752130/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/r-moxantam-oxi-sthn-anadiar8rwsh-toy-ellhnikoy-xreoys-eipe-h-ekt-sto-dnt

ΕΙΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΚΟ

Γράφει ο Αλέκος Στάμου στο blog του:

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 05, 2014

ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ;

Όσο περνάει ο καιρός πυκνώνουν οι φίλοι, σύντροφοι από το ΠΑΣΟΚ αλλά και από χώρους αριστερά του ΠΑΣΟΚ, που με ρωτάνε:

"Γιατί τόσο πάθος στα όρια του φανατισμού με τον Γιώργο Παπανδρέου; Γιατί θεωρείς προσωπική σου υπόθεση την υπεράσπισή του, γιατί τα χρεώνεσαι όλα αυτά δημόσια, γιατί δεν κρατάς αποστάσεις, γιατί δεν κρατάς ισορροπίες, γιατί μπαίνεις στο κάδρο, γιατί υπερασπίζεσαι χαμένες υποθέσεις; Άλλαξαν οι καιροί, μου ψιθυρίζουν, άλλαξε το τοπίο, γνωριζόμαστε, έλα να συμπορευτούμε, στον ίδιο χώρο με μας ανήκεις."

Η αλήθεια είναι όμως ότι κι εγώ δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν με καταλαβαίνουν. Είναι οι πρώτοι που θα έπρεπε να καταλάβουν πρώτα γιατί με ξέρουν και έπειτα γιατί μιλάνε στο όνομα της αριστεράς…

Έχω ομολογήσει σε ανύποπτο χρόνο ότι οι άνθρωποι που με σημάδεψαν πολιτικά σε καθοριστικό βαθμό από τα μαθητικά μου χρόνια μέχρι σήμερα ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Κώστας Λαλιώτης και ο Αντώνης Καρράς. Δεν έχω μετανιώσει γι αυτό, αντιθέτως αισθάνομαι ευγνωμοσύνη για  την δυνατότητα που είχα στη ζωή μου  να συμπορευτώ μαζί τους σε δύσκολες στιγμές. Γιατί είναι οι δύσκολες, οι κρίσιμες στιγμές που σφυρηλατούν σχέσεις και αναδεικνύουν ποιότητες και αξίες. Κοινός τόπος αυτών των τριών πολλαπλά διαφορετικών προσωπικοτήτων ήταν η απόλυτη πίστη και εμμονή να υπηρετούν τις αρχές και τις αξίες τους. Χωρίς εκπτώσεις, χωρίς δεύτερες σκέψεις ακόμα κι όταν ξεσπούσε θύελλα εναντίον τους, ακόμα κι όταν  ήταν σχεδόν μόνοι τους απέναντι  στα γνωστά διαχρονικά συμφέροντα που επιχείρησαν με διάφορους τρόπους να τους ισοπεδώσουν ηθικά και πολιτικά. Και είναι αυτός ο κοινός τόπος μαγνήτης ακατάλυτος για όποιον βέβαια θέλει να μαγνητίζεται  από τέτοιες συμπεριφορές και στάσεις ζωής.

Ο χρόνος αποτελεί την ασφαλέστερη και την πλέον αδιαμφισβήτητη πιστοποίηση της αλήθειας. Δεκαετίες πέρασαν και έζησα σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο πολλά. Άλλα ήταν μικρά και ασήμαντα, κάποια συγκλονιστικά και καθοριστικά. Είχα διαφωνίες πολιτικές κατά καιρούς με τον Κώστα Λαλιώτη και τον Αντώνη Καρρά, έχω συμμετάσχει σε φράξιες  στην νομαρχιακή της Αθήνας εναντίον της απόφασης  του Ανδρέα Παπανδρέου για τον υποψήφιο δήμαρχο της Αθήνας. Ποτέ όμως όλα αυτά τα χρόνια  δεν υπήρξε απόπειρα από τον Κώστα Λαλιώτη ή τον Αντώνη να  επηρεάσουν την άποψή μου, να περάσουν «γραμμή», να ζητήσουν κάτι. Σεβάστηκαν απόλυτα το δικαίωμα στην αυτόνομη σκέψη, έκφραση και δράση. Κι αυτό είναι ο δεύτερος σημαντικός μαγνήτης που με μαγνήτισε για πάντα. Γιατί οι σχέσεις μας δεν ήταν «δημόσιες σχέσεις» αλλά σχέσεις ζωής. Δεν έτρεξα ποτέ να φωτογραφηθώ μαζί τους για να έχω προίκα για δημοσιεύσεις βιογραφικών γιατί οι σημαντικότερες φωτογραφίες είναι οι φωτογραφίες ψυχής, και τέτοιες έχω πολλές μαζί τους.

Με τον Γιώργο Παπανδρέου δεν έχω προσωπικές σχέσεις κι ας είναι εκείνος που μαζί με τον Μπασαγιάννη υπέγραψαν την αίτησή  ένταξης μου στο ΠΑΣΟΚ την δεκαετία του 70. Τον έχω συναντήσει μαζί με πολλούς άλλους σε κομματικές εκδηλώσεις  7 ή 8 φορές τα τελευταία 30 χρόνια. Ο προσωπικός μας διάλογος  ποτέ δεν ξεπέρασε τα 10 δευτερόλεπτα. Δεν με γνωρίζει προσωπικά, δεν αλληλογραφούμε, δεν μιλήσαμε ποτέ στο τηλέφωνο, δεν μου ζήτησε ποτέ τίποτα, δεν  ζήτησα ποτέ κάτι από το γραφείο του ή τον ίδιο. Με τον Γιώργο Παπανδρέου όλα αυτά τα χρόνια που είμαι στο ΠΑΣΟΚ έχω πολλές φορές διαφωνήσει για τις πολιτικές επιλογές του.  Κάποιες φορές είχα δίκιο κάποιες άλλες όχι.

Με τον Γιώργο Παπανδρέου σήμερα έχω την απόλυτη πολιτική ταύτιση και μάλιστα ερήμην του. Γιατί δεν τον ρώτησα, δεν ζήτησα την άδεια ή την έγκρισή του και δεν προτίθεμαι να το κάνω.  Γιατί ο πυρήνας της πολιτικής του για τη δημοκρατία, τη χώρα, την κοινωνική δικαιοσύνη, την Ευρώπη με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Γιατί  πολύ περισσότερο  αυτή η πολιτική τοποθέτηση του έχει μεταβληθεί πια σε σύγκρουση. Σύγκρουση με όλα αυτά και όλους εκείνους που με μικρά διαλλείματα  κρατάνε σε ομηρία και  οπισθοδρόμηση την πατρίδα.  Και η σύγκρουση  έχει πάρει πια χαρακτηριστικά ολοκληρωτικά.

Οι συσχετισμοί είναι δεδομένοι, ο Γιώργος Παπανδρέου έκανε την επιλογή του και συγκρούεται με δυνάμεις και μέσα που μοιάζουν και είναι παντοδύναμα. Το κάνει με κόστος, κόστος πολιτικό, προσωπικό, οικογενειακό. Παρακολουθούμε όλοι και όλες τι γίνεται καθημερινά, βρίζουν και απειλούν και χλευάζουν και διασύρουν τον ίδιο, τους συνεργάτες του, τα παιδιά του, την οικογένειά του. Θέλουν να τον δουν στα γόνατα, αιχμάλωτο και παραδομένο οριστικά.

Υπάρχουν πολλοί, πάρα πολλοί που μέσα στην σύγχυση που φέρνει πάντα η κρίση και τα αποτελέσματά της, ανεργία, φτώχεια, αδιέξοδα προσωπικά και οικογενειακά αδυνατούν να δουν την κύρια αντίθεση της συγκυρίας. Το κατανοώ και το σέβομαι απόλυτα.

Υπάρχουν όμως και κάποιοι άλλοι  που ενώ και ξέρουν και βλέπουν παριστάνουν τις παρθενογεννημένες νεράιδες που ανακαλύπτουν την Αμερική. Τηρούν αποστάσεις, ανακαλύπτουν ξαφνικά τον «ορθό πολιτικό λόγο», προτάσσουν την «ευπρέπεια», τον ευνουχισμένο πολιτικό λόγο των τηλεοπτικών παραθύρων. Ζητάνε χρόνο για να δουν που θα κάτσει η μπίλια για να πάρουν θέση. Πιστοί αντιγραφείς της πολιτικής του Βατικανού απέναντι στους ναζί. Παρουσιάζονται ως «ουδέτεροι» ενώ ξέρουν ότι  η στάση τους εξυπηρετεί απόλυτα τους νταβατζήδες της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής της πατρίδας. Κι αυτό είναι το χειρότερο είδος Νενεκων διαχρονικά και διαπαραταξιακά. Αποτελούν οι τύποι αυτοί ότι πιο σάπιο και οπισθοδρομικό μπορεί να γεννήσει μια κοινωνία. Κι αυτούς τους έχω αδιαπραγμάτευτα απέναντί μου. Πάντα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου με  πίστη και εμμονή   υπηρετεί τις αρχές και τις αξίες του. Χωρίς εκπτώσεις, χωρίς δεύτερες σκέψεις παρά τη θύελλα που έχει ξεσπάσει εδώ και καιρό  εναντίον του, παρά το γεγονός ότι είναι σχεδόν μόνος του απέναντι  στα γνωστά διαχρονικά συμφέροντα που επιχειρούν με διάφορους τρόπους και πρωτοφανές μίσος να τον ισοπεδώσουν ηθικά και πολιτικά. Και είναι αυτή η στάση του μαγνήτης ακατάλυτος για όποιον βέβαια θέλει να μαγνητίζεται  από τέτοιες συμπεριφορές και στάσεις ζωής.

Στην σύγκρουση αυτή παίρνω θέση, καθαρή και αδιαπραγμάτευτη. Μαγνητίστηκα. Και μετά τους «βαρεμένους», τους «ψεκασμένους», τους «αλήτες», τους «φανατικούς», προσθέστε ακόμα μια κατηγορία τους μαγνητισμένους. Δεν ξέρετε πόσο αδιαφορώ για τους χαρακτηρισμούς.

Αυτόνομος,  χωρίς επικοινωνία με στρατηγεία που δεν υπάρχουν, αντάρτης στις γραμμές του εχθρού της δημοκρατίας, της ζωής της δικής μας και των παιδιών μας  θα δώσω τη μάχη για να μην πέσει η σημαία της ελπίδας για την δημοκρατία και την αλήθεια.

Και τη μάχη  τη δίνω όπως πάντα με όρους κανονικού ανθρώπου, δηλαδή  σε σχέση με αυτό που πραγματικά είμαι χωρίς φτιασιδώματα και εξωραϊσμούς. Θέλω να πω για να είμαι καθαρός ότι στις αλήτικες συμπεριφορές  απαντάω αναλόγως.

Οι συσχετισμοί είναι  σε βάρος μας  το ξέρω. Αλλά δεν είναι η πρώτη φορά.

Άλλωστε στη ζωή μου τίποτα άλλο δεν επιζήτησα παρά τη δυνατότητα να κοιτάω τον κόσμο και το παιδί μου στα μάτια.

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: ΕΝΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟ

Ο έγκριτος δημοσιογράφος κ. Ιγνατίου δημοσίευσε στο "ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ" άρθρο με τίτλο: "Ο Σαμαράς στον δρόμο του Παπανδρέου" (http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=24762&subid=2&pubid=63953510). Στο άρθρο αυτό κατηγορεί και πάλι τον Γιώργο Παπανδρέου ότι τον Μάιο του 2010 δεν προχώρησε στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους παρότι του προτάθηκε από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Εκφράζει δε τους φόβους του ότι και η σημερινή κυβέρνηση θα βρεθεί στην ίδια δύσκολη θέση αν δεν δεχθεί την "πρόταση της κ. Κριστίν Λαγκάρντ, την οποία ανέλυσε στους Ελληνες αξιωματούχους ο κ. Πολ Τόμσεν, για «κούρεμα» που κατέχει ο δημόσιος τομέας (OSI)". Για να σημειώσει με έμφαση: "Όταν έχεις σύμμαχο τον έναν εκ των δανειστών σου, το εκμεταλλεύεσαι. Και δεν προδίδεις την εμπιστοσύνη που σου δείχνει." Όπου βέβαια σύμμαχος το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και κλείνει με το προειδοποιητικό: "Οι κ. Σαμαράς και Στουρνάρας πρέπει να δράσουν όπως ΔΕΝ έδρασε ο κ. Παπανδρέου. Διαφορε­­τι­­­­­­­­­­κά πολύ σύντομα θα βρεθούν στη δική του πολύ δυσάρεστη θέση...".

        Πληθώρα πολιτικών προσώπων και δημοσιευμάτων μέχρι σήμερα κατηγόρησαν τον κ. Παπανδρέου γιατί τόλμησε να μιλήσει με τον κ. Στρος Καν στα τέλη του 2009, γιατί δέχθηκε τη συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Τρόικα (λες και είχαμε την πολυτέλεια να θέτουμε και όρους τον Μάιο του 2010), ότι εν τέλει παρέδωσε την χώρα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ως γνήσιος άνθρωπος των Αμερικάνων, ότι η υπόνοια της λέξης "αναδιάρθρωση" τίναξε τα σπρέντς στον αέρα και εξ αυτού του λόγου υπονόμευσε τη χώρα.

           Ο κ. Ιγνατίου σήμερα λέει το ακριβώς αντίθετο. Ότι ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έκανε ό,τι του υπέδειξε ο κ. Στρος Καν, ότι θα έπρεπε να θέσει εξαρχής το θέμα της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους υπό την πλήρη υποταγή του στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στις αγορές και άρα στην δυνατότητα δανεισμού της ελληνικής οικονομίας και άρα στην επιβίωση της ελληνικής οικονομίας και της αξιοπρεπούς διαβίωσης των Ελλήνων πολιτών.

            Σημειώνω ότι αυτές τις μέρες, επίσης συχνά, χρησιμοποιείται και ο όρος "εθνικό κατηγορητήριο" από γράφοντες κοντά στις αναφορές τους στον Γιώργο Παπανδρέου. Είτε γιατί δεν διέγραψε μονομερώς το χρέος είτε γιατί δεν αναδιάρθωσε με σύμμαχο το ΔΝΤ είτε γιατί έθεσε τη χώρα υπό το έλεγχο του ΔΝΤ. Δεν κρύβουν τους στόχους τους. Ο Παπανδρέου πρέπει να είναι φοβισμένος αν όχι καταδικασμένος. Με οποιοδήποτε κατηγορητήριο.

ΠΡΟΣ 11 ΕΝΤΑΥΘΑ

Σύντροφοι όμως προσοχή. Μην δώσετε την ευκαιρία να σας χρεώσει η ηγεσία τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ. Από τον ουρανό περιμένει τέτοιο δώρο. Ούτε την ακυβερνησία  http://www.naftemporiki.gr/story/742244. Πως θα γίνει αυτό; Ελπίζω να το σκεφτήκατε. Τουλάχιστον ο εισηγητής της τοποθέτησης αυτής.